Streszczenie
Mimo że zjawisko migreny przewlekłej nie jest nowe, dopiero w 2. wydaniu Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICHD) ustalono kryteria pozwalające na rozpoznanie tego stanu. Od tego czasu zestawiano je z innymi definicjami migreny przewlekłej, zarówno bardziej, jak i mniej restrykcyjnymi. Ich stosowanie w praktyce zaowocowało bardziej praktyczną definicją migreny przewlekłej, którą umieszczono w dodatku do ICHD.
Mimo że nie jest znany dokładny mechanizm przejścia migreny epizodycznej (episodic migraine, EM) w fenotyp o bardziej agresywnym przebiegu, istnieje wiele teorii na ten temat, które krążą wokół koncepcji sensytyzacji ośrodkowej jako zjawiska prowadzącego do znacznego obniżenia progu transmisji obwodowej i ośrodkowego przetwarzania dośrodkowych bodźców nocyceptywnych. Ponadto zidentyfikowano wiele czynników ryzyka przejścia migreny epizodycznej w przewlekłą, jak płeć żeńska, rasa biała, niski status socjoekonomiczny, nawykowe chrapanie i zwiększone spożywanie kofeiny. Za czynnik ryzyka uznano również otyłość, zwłaszcza przy towarzyszącej depresji czy lęku. Ponadto nadmierne przyjmowanie leków przeciwbólowych prowadzące do powstania bólu głowy spowodowanego nadużywaniem tych substancji (medication overuse headache, MOH) często może utrudnić postawienie rozpoznania migreny przewlekłej.
Potencjalne możliwości terapeutyczne są liczne i obejmują leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne i inwazyjne interwencje chirurgiczne (stymulacja nerwu potylicznego i nerwu błędnego). Jedynie amitryptylinę, topiramat, gabapentynę, tizanidynę, fluoksetynę i toksynę botulinową typu A poddano ocenie w randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach z podwójnie ślepą próbą lub z aktywną grupą porównawczą.
Ogólnie rzecz ujmując, szansa na uzyskanie poprawy wydaje się znacząca, pod warunkiem że wykluczy się przyczyny wtórne, postawi właściwe rozpoznanie, a wdrożone leczenie jest odpowiednie i obejmuje nie tylko podawanie leków profilaktycznych, lecz także próbę modyfikacji niektórych czynników ryzyka, jak nadużywanie leków przeciwbólowych i obecność chorób współistniejących, np. otyłości, zaburzeń snu i depresji.
Dodaj do ulubionych
