Streszczenie
Ostatnie odkrycia
Przeanalizowano opublikowane ostatnio wyniki badań dotyczących skojarzonej chemioradioterapii (chemoradiotherapy, CRT) oraz dane pochodzące z dwóch metaanaliz. Niektóre leki, jak np. cisplatyna, pemetreksed i etopozyd, można uznać za predysponowane do wykorzystania w ramach CRT, innych natomiast należy unikać lub zachować ostrożność podczas ich stosowania (adriamycyna, gemcytabina).
Podsumowanie
Z przeprowadzonej przez autorów analizy wynika, że w leczeniu chorych na miejscowo zaawansowanego NSCLC nastąpił pewien postęp, strategie terapeutyczne nadal jednak wymagają udoskonalenia. Projektując nowe metody postępowania, należy uwzględnić takie czynniki wpływające na wynik leczenia, jak stopień sprawności chorego, biologia nowotworu, dawkowanie napromieniania, technika radioterapii (modulowanie intensywności wiązki, planowanie czterowymiarowe) oraz dawkowanie leków. Konieczne jest przeprowadzenie dobrze zaprojektowanych badań, określających relację między potencjalnymi korzyściami a działaniami niepożądanymi leczenia.
Słowa kluczowe
chemioradioterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, III stopień zaawansowania, leki o ukierunkowanym działaniu
Wprowadzenie
U większości chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) nowotwór rozpoznawany jest w postaci zaawansowanej. U około 40% chorych NSCLC jest na tyle zawansowany miejscowo, że leczenie operacyjne jest niemożliwe. W tej populacji od dziesięcioleci zasadniczą metodą postępowania była radioterapia. Wyniki radioterapii chorych leczonych w latach 70.i 80. ubiegłego wieku były niezadowalające, a mediana czasu przeżycia całkowitego krótka. Dobór chorych do leczenia sprawiał trudności, częściowo z powodu niedoskonałych metod diagnostycznych w zakresie ustalania wyjściowego stopnia zaawansowania nowotworu. Zaawansowanie NSCLC określano głównie na podstawie rentgenogramów klatki piersiowej, ponieważ obrazowanie narządów za pomocą tomografii komputerowej (TK) pozostawało w początkowej fazie.
Napromienianie przeprowadzano początkowo opierając się na planowaniu dwuwymiarowym, a ustalanie rozkładu dawki było bardzo uproszczone. Poprawę wyleczalności miejscowej i pewne wydłużenie zmiennych czasu przeżycia przyniosło dopiero kojarzenie radioterapii z chemioterapią. Mimo udoskonalenia możliwości ustalania rzeczywistego stopnia zaawansowania nowotworu i postępów w leczeniu rokowanie chorych na miejscowo zaawansowanego NSCLC nadal było niekorzystne, a odsetki przeżycia 5-letniego nie przekraczały 20%. Niniejszy artykuł poświęcono diagnostyce i leczeniu chorych, skupiając się głównie na wdrażanych lekach przeciwnowotworowych.
Dodaj do ulubionych