Streszczenie
OSTATNIE ODKRYCIA
Potwierdzono wyniki wczesnych badań, na podstawie których zarejestrowano bewacyzumab do leczenia chorych na raka jelita grubego z przerzutami i niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami. Chociaż bewacyzumab stosowany w leczeniu adiuwantowym u chorych na raka jelita grubego nie skutkował wydłużeniem czasu przeżycia bez objawów nowotworu, wyniki badań II fazy, w których lek stosowano neoadiuwantowo w raku jelita grubego i raku piersi, są obiecujące. Niewykluczone, że bewacyzumab odgrywa również rolę w leczeniu podtrzymującym chorych na raka jelita grubego i niedrobnokomórkowego raka płuca. Bewacyzumab jest też budzącym nadzieję lekiem u chorych na nawrotowe glejaki. Chociaż profil bezpieczeństwa bewacyzumabu nie zmienia się znacząco po skojarzeniu go z lekami cytotoksycznymi, synergistyczne hamowanie angiogenezy może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z leczeniem.
PODSUMOWANIE
Bewacyzumab jest skutecznym lekiem u chorych na wiele różnych nowotworów złośliwych, a jego działania niepożądane są dość przewidywalne. Poza dalszym analizowaniem roli bewacyzumabu w innych typach nowotworów przyszłe badania powinny się skupić na określeniu przydatności markerów biologicznych w aspekcie doboru metod leczenia u indywidualnych chorych.
SŁOWA KLUCZOWE
inhibitory angiogenezy, bewacyzumab, markery biologiczne, czynnik wzrostu śródbłonka naczyń
WPROWADZENIE
Przyjmuje się, że jedną z sześciu najważniejszych cech nowotworów złośliwych jest systematyczne tworzenie patologicznej sieci naczyń krwionośnych. Z tego powodu, hamowanie angiogenezy w obrębie nowotworu stało się przedmiotem intensywnych badań klinicznych prowadzonych od wielu lat. Bewacyzumab (Avastin, Genentech, South San Francisco, Kalifornia, USA), humanizowane przeciwciało monoklonalne ukierunkowane przeciw czynnikowi wzrostu śródbłonka naczyń (vascular endothelial growth factor, VEGF), był pierwszym lekiem przeciwangiogennym zarejestrowanym przez Food and Drug Administration (FDA) w Stanach Zjednoczonych. Od czasu pierwszej rejestracji w 2004 r., w której lek zarejestrowano do leczenia chorych na raka jelita grubego z przerzutami (metastatic CRC, mCRC), akceptowane wskazania do stosowania bewacyzumabu rozszerzono na cztery kolejne nowotwory złośliwe. Podjęto również bardzo wiele badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność bewacyzumabu w leczeniu chorych na inne nowotwory oraz w różnych schematach leczenia skojarzonego. Wyniki badań były rozbieżne, niektóre okazały się zachęcające, podczas gdy inne rozczarowywały. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie niektórych najbardziej frapujących i wpływających na praktykę kliniczną doniesień opublikowanych od stycznia 2009 r. do czerwca 2010 r. Opublikowano wprawdzie również inne prace dotyczące wybiórczo stosowania bewacyzumabu w poszczególnych typach nowotworów, autorzy mają jednak nadzieję, że łączne przedstawienie osiągnięć w wielu dziedzinach będzie skutkować szerszym spojrzeniem na obecne znaczenie bewacyzumabu w leczeniu onkologicznym.
Dodaj do ulubionych
