Streszczenie
Wprowadzenie
Pojęcie maltretowania dziecka jako jednostki chorobowej ma swoje źródło w badaniach radiologa dziecięcego dr. Johna Caffeya oraz innych specjalistów z dziedziny diagnostyki obrazowej. Opracowując znane obecnie pojęcie „zespołu dziecka maltretowanego”, Kempe i wsp. w znacznym stopniu opierali się na badaniach Caffeya i jego protegowanego, dr. Fredericka Silvermana.
Gdyby przeanalizować wszystkie przypadki wykorzystywania i zaniedbywania dzieci, okazałoby się, że częstość występowania dowodów fizycznych udokumentowanych badaniami obrazowymi jest stosunkowo niewielka. Badania obrazowe często spełniają jednak kluczową rolę, zwłaszcza w ocenie stanu klinicznego niemowląt i małych dzieci z objawami urazu fizycznego. Zmiany widoczne w badaniach obrazowych mogą być również pierwszym sygnałem maltretowania u dziecka obserwowanego przez lekarza z powodu pozornie naturalnej choroby. W połączeniu z badaniem klinicznym i laboratoryjnym techniki obrazowe zazwyczaj dostarczają dodatkowych obiektywnych dowodów w ocenie nieprzypadkowego urazu lub krzywdzenia. W przypadkach poważnego maltretowania u niemowląt same zmiany stwierdzone w badaniach obrazowych mogą stanowić podstawę do rozpoznania urazu nieprzypadkowego. Rola technik obrazowych w przypadkach podejrzanych o krzywdzenie polega nie tylko na określeniu rozległości urazu fizycznego (jeśli krzywdzenie miało miejsce), ale również na wyjaśnieniu wszystkich zmian stwierdzanych metodami obrazowania, które mogłyby wskazywać na inne rozpoznania. Wszystkie badania obrazowe obejmujące użycie promieniowania jonizującego powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadą ALARA (as low as reasonably achievable, czyli z zastosowaniem tak małej dawki promieniowania jonizującego, jaką można rozsądnie osiągnąć). Ponieważ wykrycienie przypadkowego urazu układu kostnego zależy od jakości technicznej radiogramówi protokołu danej metody obrazowej, zalecenia dotyczące badań obrazowych powinny koncentrować się na metodach, które zapewniają największą skuteczność diagnostyczną przy akceptowanym poziomie ryzyka i kosztów dla pacjenta. Niektóre badania obrazowe pociągają za sobą dodatkowe zagrożenia związane z sedacją, które należy uwzględnić, rozważając korzyści wynikające z danego badania.
Dodaj do ulubionych