Pulsoksymetria jako metoda wykrywania wad wrodzonych serca u bezobjawowych noworodków

Interpretacja

Zgodnie z danymi z piśmiennictwa, u noworodków donoszonych, poza okresem wczesnej adaptacji wynoszącym około dwóch godzin, za prawidłowe uważa się wartości SpO₂ powyżej 94-95%. Rodzaj porodu i zakres masy ciała noworodków donoszonych mają niewielki wpływ na różnice w poszczególnych grupach zdrowych noworodków. Wartość wysycenia hemoglobiny tlenem na kończynie dolnej jest u opisywanego noworodka nieprawidłowa. Różnica w SpO₂ między kończynami dolnymi a kończyną górną prawą sugeruje nieprawidłowe utlenowanie krwi w dolnej części ciała, poniżej miejsca połączenia przewodu tętniczego z aortą. Do niedotlenienia krwi tętniczej dochodzi na skutek mieszania się krwi tętniczej z żylną. Jeżeli przewód tętniczy (ductus arteriosus, DA) jest drożny, z prawo-lewym lub, częściej, dwukierunkowym przepływem, wówczas domieszka odtlenowanej krwi z tętnicy płucnej płynie przez DA do aorty zstępującej wraz z utlenowaną krwią z lewej komory i aorty wstępującej oraz łuku, a tym samym do dolnej połowy ciała – stąd desaturacja na kończynach dolnych. Sytuacja, w której saturacja na prawej ręce jest wyższa niż na kończynach dolnych może wystąpić w przypadku przetrwałego nadciśnienia płucnego, ale wtedy wartość SpO₂ zarówno w górnej, jak i dolnej połowie ciała jest niska, a u noworodka zazwyczaj występują zaburzenia oddychania. Inną przyczyną takiej różnicy na kończynach jest koarktacja aorty. W tej wadzie wrodzonej serca różnica polega na tym, że tylko na dolnych kończynach wartość SpO₂ jest obniżona, a na prawej ręce wartości są prawidłowe. Krytyczne zwężenie cieśni aorty (krytyczna koarktacja) u noworodków zlokalizowane jest najczęściej na wysokości lub powyżej przewodu tętniczego.