Streszczenie
Klasyczny obraz choroby obejmuje objawy prodromalne, po których następuje powiększenie węzłów chłonnych i krótkotrwała wysypka. Jeśli jednak kobieta zostanie zakażona w I trymestrze ciąży, wiremia ma bardzo szkodliwy wpływ na rozwijający się płód i prowadzi do zespołu różyczki wrodzonej (congenital rubella syndrome, CRS).
Szczyt zakażeń wirusem różyczki przypada na późną zimę i wczesną wiosnę. Zakażenie następuje drogą kropelkową. Dochodzi do zakażenia komórek nosogardła, po którym wirus przenika do układu chłonnego i w końcu do licznych narządów.Okres wylęgania różyczki nabytej wynosi 2-3 tygodnie. Zakaźność dla otoczenia trwa kilka dni przed do dwóch tygodni po wystąpieniu wysypki skórnej.
Objawy choroby są zwykle łagodne. Powiększenie zausznych, szyjnych i podpotylicznych węzłów chłonnych z niewielką gorączką o 1-5 dni poprzedza pojawienie się wysypki skórnej. Najpierw pojawia się na twarzy żyworóżowa wysypka grudkowo-plamista, a następnie odśrodkowo przenosi się na całe ciało w ciągu pierwszych 24 h. Po około 3 dniach wysypka zaczyna zanikać. U dorosłych i u młodzieży częściej niż u młodszych dzieci występują objawy prodromalne w postaci bólu oczu, głowy i gardła, jadłowstrętu, nudności, gorączki i ospałości. U blisko 50% osób z udokumentowanym zakażeniem występują typowe objawy kliniczne.
Dodaj do ulubionych
