Streszczenie
Równie trudna jak długoterminowa opieka nad tymi pacjentami jest także początkowa ocena w czasie ostrego dyżuru lub na oddziale pomocy doraźnej, gdzie pacjenci mogą pojawić się bez historii choroby, gotowi kłamać, z niejasnymi motywacjami i zagadkowymi objawami. Przeoczenie poważnego schorzenia może mieć zgubne następstwa, jednak podobne mogą być konsekwencje nieprzemyślanego zalecenie drogiego leczenia, mogącego wywierać szkodliwe działania. W niniejszym artykule przedstawiono opis przypadków dwóch pacjentów poszukujących pomocy psychiatrycznej na izbie przyjęć dużego szpitala okręgowego oraz omówiono zagadnienia związane z rozpoznaniem i leczeniem. Zaproponowano psychologiczne wyjaśnienia reakcji personelu i zasugerowano zastosowanie interwencji, które mogą być przydatne na oddziale pomocy doraźnej. W artykule podkreślono konieczność zgodnej z etyką opieki nad pacjentem, w odpowiedni sposób, oraz omówiono kwestię oceny ryzyka związanego z postępowaniem lekarza. Zaburzenia pozorowane (FD, factitious disorders), które American Psychiatric Association (APA) klasyfikuje jako ciężkie choroby psychiczne, mogą stwarzać dylematy diagnostyczne i terapeutyczne dla tych, którzy stykają się z cierpiącymi na nie trudnymi pacjentami. Psychiatra i inne osoby uczestniczące w procesie diagnostycznym są konfrontowani z pacjentem z nietypową konfiguracją objawów – z objawami albo nieprzystającymi do znanych kryteriów diagnostycznych, albo zdumiewająco dokładnie pasującymi do podręcznikowych opisów chorób. Długoterminowa opieka nad takim pacjentem stwarza duże wyzwania, jednak podobnie trudna jest jego początkowa ocena w czasie ostrego dyżuru lub psychiatrycznej izby przyjęć. W izbie przyjęć, gdzie pacjent może zgłosić się bez historii choroby oraz przejawiać niejasne motywacje i zagadkowe objawy, rozpoznanie zaburzeń pozorowanych jest trudne. Piśmiennictwo dotyczące tego zagadnienia jest mniej pomocne niż w przypadku innych zaburzeń. Ponieważ do integralnych cech zaburzenia należy okłamywanie, niedostępne są dokładne dane epidemiologiczne, a przyczyny są w równym stopniu zagadkowe. Nierozpoznanie poważnego schorzenia może być zgubne, jednak mogą także wystąpić następstwa nierozważnie zleconej drogiej i potencjalnie szkodliwej terapii. W niniejszym artykule przedstawiono opisy dwóch przypadków, jednego z objawami głównie psychicznymi, drugiego z dominacją objawów fizykalnych.
Dodaj do ulubionych