Streszczenie
Pomoc w zaprzestaniu palenia powinna być oferowana w ramach opieki podstawowej i polegać na stosowaniu właściwej farmakoterapii oraz poradnictwa o charakterze psychospołecznym. Strategie psychospołeczne, które niewątpliwie można realizować w ramach podstawowej opieki medycznej, to krótkie interwencje zwiększające motywację, zwiększanie wsparcia społecznego, a także strategie behawioralne, takie jak unikanie sytuacji wysokiego ryzyka i właściwy układ aktywności, strategie poznawcze, których celem jest radzenie sobie z głodem nikotynowym i złym samopoczuciem, a także poprawa stylu życia oraz zapobieganie nawrotom. Ponieważ palenie tytoniu jest nałogiem przewlekłym i nawracającym, należy przy wykorzystaniu elastycznego połączenia farmakoterapii i poradnictwa zachęcać chorych do dokonania wielu zmian.
Wprowadzenie
W opublikowanym ostatnio przeglądzie piśmiennictwa dotyczącym palenia tytoniu i chorób psychicznych postawiono następujące pytanie: „Czy istnieje jakikolwiek powód, aby wszelkie wysiłki zmierzające do ograniczenia palenia tytoniu nie były stosowane w równej mierze wobec osób chorych psychicznie?”. Biorąc pod uwagę to, że w Stanach Zjednoczonych 44% papierosów wypalają osoby z zaburzeniami psychicznymi lub nadużywające substancji, trudno się nie dziwić, że pytanie to zostało postawione ponad 50 lat po tym, jak udowodniono szkodliwość palenia tytoniu. Autorzy tego artykułu stawiają podobne pytanie: Czy istnieje jakikolwiek powód, dla którego wszelkie wysiłki podejmowane przez lekarzy rodzinnych i ogólnych nie miałyby być w równym stopniu kierowane pod adresem grupy osób z zaburzeniami psychotycznymi (w tym chorych z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym i zaburzeniami należącymi do spektrum schizofrenii)? Odpowiedź na to pytanie wymaga od autorów przeprowadzenia przeglądu szkód związanych z paleniem tytoniu, które mogą wystąpić w grupie osób z zaburzeniami psychotycznymi, czynników związanych ze wzorcem palenia tytoniu w grupie u tych osób, ustalenia, czy chorzy z zaburzeniami psychicznymi rzeczywiście wyrażają chęć zaprzestania palenia, a także przeprowadzenia przeglądu badań oceniających skuteczność interwencji podejmowanych w celu ułatwienia zaprzestania palenia. Na zakończenie przedstawiono zalecenia dotyczące podejmowania takich interwencji, które mogą być prowadzone w grupie osób z zaburzeniami psychicznymi w warunkach opieki podstawowej.
Dodaj do ulubionych