Śpimy za mało!

Jestem oczywiście zadowolony, że żyję w epoce elektryczności, telewizji kablowej, telefonów komórkowych i internetu. Jednak postęp technologiczny, udogodnienia i luksus mają swoją cenę – płacimy bowiem za związaną z nimi zmianę stylu życia. Spalibyśmy o wiele więcej, gdyby nasze codzienne życie nie oferowało tak wielu dystraktorów i nie stawiało tylu wyzwań. Wielu z nas śpi o 1-2 godziny krócej w ciągu nocy niż nasi przodkowie 100-200 lat temu. Duży odsetek pracujących śpi 6-6,5 godziny w ciągu tygodnia. Chociaż mogą oni spać nieco dłużej w weekendy, taki wzorzec snu nie chroni przed kumulowaniem się jego niedoboru narastającego w ciągu tygodnia pracy.
Centers for Disease Control (CDC) and Prevention opublikowały ostatnio raport, w którym przeanalizowano dane z zakrojonego na dużą skalę badania sondażowego przeprowadzonego w 2008 roku wśród dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych. W badaniu wzięło udział 403 981 respondentów ze wszystkich 50 stanów, dystryktu Columbia i trzech terytoriów amerykańskich. Uczestnicy odpowiadali na pytania Behavioral Risk Factor Surveillance System (BRFSS) w formie sondażu wykorzystującego losowo wybrane numery telefonów w każdym stanie. Badaniem objęto osoby w wieku co najmniej 18 lat nieznajdujące się pod opieką instytucjonalną. Wcześniejsze, mniejsze badania wykorzystujące BRFSS sugerowały, że wiele osób jest przekonanych, że śpi zbyt mało, dlatego w analizie danych z 2008 roku uwzględniono całe terytorium Stanów Zjednoczonych.
Badanie BRFSS z 2008 roku zaawierało pytanie: „Przez mniej więcej ile dni w ciągu ostatnich 30 dni czułeś, że nie odpocząłeś wystarczająco lub się nie wyspałeś?”.  Analizowano następujące kategorie: 0 dni, 1-13 dni, 14-29 dni i 30 dni. Wyniki były zdumiewające: tylko 30,7% respondentów stwierdziło, że nie zdarzały im się dni, kiedy nie odpoczęli wystarczająco lub się nie wyspali, a 11,1% stwierdziło, że nie odpoczęli wystarczająco lub nie wyspali się żadnego z minionych 30 dni. Co ciekawe, rozpowszechnienie niewystarczającego odpoczynku lub snu przez ostatnie 30 dni generalnie obniżało się wraz z wiekiem, co sugeruje, że harmonogram pracy i inne wybory dotyczące stylu życia w młodszych grupach wiekowych mogą być najważniejszymi czynnikami zakłócającymi. Rozpowszechnienie wyżej wymienionych stanów było największe w grupie osób w wieku 25-34 lata, a najniższe wśród osób ≥65 r.ż. Wśród osób na emeryturze największy odsetek relacjonował brak dni z niewystarczającą ilością odpoczynku lub snu. Częstość odpowiedzi sugerujących niewystarczającą ilość odpoczynku lub snu w ciągu ostatnich 30 dni była większa wśród osób bezrobotnych lub niebędących w stanie pracować, co rodzi pytanie o to, czy czynniki upośledzające zdolność do pracy mogą również zaburzać możliwość uzyskania wystarczającej ilości odpoczynku lub snu. Raport CDC sugerował, że pracownicy ochrony zdrowia powinni rutynowo oceniać pacjentów pod kątem niedoboru snu, aby zalecić odpowiednie interwencje lub skierować ich do specjalisty.