Streszczenie
Wprowadzenie
Klasyfikacja DSM-IV-TR (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders Fourth Edition Text Revision) doprecyzowuje rozpoznanie zaburzeń pozorowanych, podając trzy kryteria diagnostyczne (tab. 1). Badania wykazują, że rozpowszechnienie zaburzeń pozorowanych wśród osób przebywających w szpitalach wynosi 0,5-0,8%, a u tych w ośrodkach psychiatrycznych 6-8%.
U osób z zaburzeniami pozorowanymi zazwyczaj mylnie rozpoznaje się stany ogólnomedyczne, zaburzenia występujące pod postacią somatyczną lub symulację. Z powodu trudności diagnostycznych poprawnie rozpoznawane są tylko najcięższe przypadki zaburzeń pozorowanych. W innych przypadkach zaburzenia pozorowane można podejrzewać, ale nie rozpoznawać. Przedstawione poniżej trzy przypadki zaburzeń pozorowanych z różnym obrazem klinicznym uporządkowano wg postaci opisanych w DSM-IV-TR (tab. 2). U pacjentki A stwierdzano głównie objawy somatyczne, pacjentki B objawy somatyczne i psychiczne, a u pacjenta C głównie objawy psychiczne. Przedstawieni pacjenci obrazują szeroki zakres nasilenia i obrazów zaburzeń pozorowanych, co przyczynia się do trudności w postawieniu dokładnego rozpoznania. Postępowanie w tych przypadkach ukazuje również strategię diagnostyczną, która jest niezbędna do poprawy rozpoznawania zaburzeń pozorowanych.
Dodaj do ulubionych