Transfer pojedynczego zarodka euploidalnego – nowe podejście do IVF

Eric J. Forman, MD, Richard T. Scott, Jr, MD

Dr Forman, Reproductive Endocrinologist, Reproductive Medicine Associates of New Jersey, Morristown and Basking Ridge, Assistant Professor, Department of Obstetrics, Gynecology & Reproductive Sciences, Rutgers Robert Wood Johnson Medical School, New Brunswick, New Jersey.

Dr Scott, Laboratory and Scientific Director at Reproductive Medicine Associates of New Jersey, Basking Ridge, Professor, Department of Obstetrics, Gynecology & Reproductive Sciences and Division Director and Fellowship Director, Division of Reproductive Endocrinology & Infertility, Rutgers Robert Wood Johnson Medical School, New Brunswick, New Jersey.

Żaden z autorów nie zgłasza konfliktu interesów związanego z niniejszym artykułem.

Ginekologia po Dyplomie 2014;16(5):15-23

Kathy ma 39 lat (G1P0010) i od dwóch lat nie może zajść w ciążę po poronieniu samoistnym. Po trzech zabiegach inseminacji wewnątrzmacicznej (intrauterine insemination, IUI) w cyklach stymulowanych gonadotropinami poddała się kolejnemu etapowi leczenia – zapłodnieniu in vitro (in vitro fertilization, IVF). W trakcie pierwszego cyklu uzyskano 4 blastocysty, z których dwie cechujące się najlepszą jakością przeniesiono do jamy macicy. W 9 tygodniu ciąży pacjentka została wypisana ze szpitala i skierowana pod opiekę swojego ginekologa z rozpoznaniem wewnątrzmacicznej ciąży bliźniaczej. W 20 tygodniu ciąży wystąpiły skurcze przedwczesne i doszło do przedwczesnego zakończenia ciąży bliźniaczej. Oba płody były martwe. Po przeniesieniu do macicy jednego z pozostałych zamrożonych zarodków (single-embryo transfer, SET) wynik testu ciążowego był ujemny, zaś po transferze drugiego zamrożonego zarodka uzyskano ciążę kliniczną, która zakończyła się poronieniem. Analiza cytogenetyczna wykazała u płodu trisomię chromosomu 16. Kathy chciałaby się poddać kolejnemu zabiegowi IVF. Jakie powinno być dalsze postępowanie w jej przypadku?

Podobnie jak większość par, Kathy i jej mąż nie planowali bliźniąt, gdy zdecydowali się na dzieci. Pomysł ten pojawił się dopiero po wielu miesiącach prób poczęcia dziecka i rozczarowaniu ujemnym wynikiem testu ciążowego po kolejnej próbie. Nieskuteczność różnych metod leczenia sprawiła, że wśród pacjentek zakwalifikowanych do IVF z powodu niepłodności ponad 20-krotnie większe ryzyko ciąży wielopłodowej towarzyszące tej metodzie leczenia stało się pożądanym rozwiązaniem .1

Ciąże bliźniacze: powikłanie czy sukces IVF?

Ciąże bliźniacze są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań zarówno położniczych, jak i dotyczących noworodków. Głównym powikłaniem współczesnych metod rozrodu wspomaganego medycznie (assisted reproductive technologies, ART) jest przedwczesne zakończenie ciąż wielopłodowych. Ocenia się, że rokrocznie obciąża ono system opieki zdrowotnej kwotą miliarda dolarów.2 Mimo tych niepodważalnych argumentów niektórzy utrzymują, że taka niefizjologiczna ciąża jest pożądaną opcją dla małżeństw decydujących się na ART.3 Ponieważ ciąża pojedyncza jest bezpieczniejsza, bardziej naturalna i obarczona mniejszym ryzykiem wystąpienia powikłań, powinna być ona celem leczenia niepłodności, podobnie jak w przypadku naturalnego zapłodnienia. Celem IVF powinien być zatem wybór spośród uzyskanych zarodków tego o największym potencjale rozwojowym. Stwarza to największą szansę na urodzenie jednego dziecka po przeniesieniu do macicy pojedynczego zarodka.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Ciąże bliźniacze: powikłanie czy sukces IVF?

Ciąże bliźniacze są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań zarówno położniczych, jak i dotyczących noworodków. Głównym powikłaniem współczesnych metod rozrodu wspomaganego medycznie (assisted [...]

Teoria przemawiająca za transferem pojedynczych zarodków euploidalnych

Blastocyst Euploid Selective Transfer (BEST) było pierwszym randomizowanym badaniem, w którym wykazano możliwość przeprowadzenia SET bez zmniejszenia wskaźników żywych urodzeń.5 W celu oceny [...]

Ocena wiarygodności badań przesiewowych w kierunku aneuploidii

Przed rozpoczęciem badań klinicznych rozstrzygających to zagadnienie należało wykazać możliwość dokładnego określenia stanu chromosomów zarodka. W tym celu należało opracować metodę pobierania [...]

Zastosowanie kliniczne: podobna liczba porodów, ale lepsze wyniki

Z chwilą, gdy wykazano bezpieczeństwo i skuteczność CCS zarodka w stadium blastocysty i zwiększenie skuteczności transferu pojedynczej blastocysty wydało się prawdopodobne, pojawiła się konieczność przeprowadzenia [...]

Nowy wzorzec IVF

Jednym z czynników ograniczających powszechną akceptację tego nowego wzorca leczenia jest to, że ubezpieczenie nie obejmuje biopsji zarodka ani badań genetycznych, nawet [...]