Przypadek kliniczny

Nowoczesne leczenie cukrzycy typu 2 – inhibitory DPP-4

dr n. med. Wiesława B. Duda-Król1
lek. Dominika Dąbrowska1
lek. Aleksandra Król-Oczkowska2
prof. dr hab. n. med. Artur Mamcarz1

1III Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii, II Wydział Lekarski, WUM, Warszawa

2Studenckie Koło Naukowe przy III Klinice Chorób Wewnętrznych i Kardiologii, WUM, Warszawa

Adres do korespondencji: dr n. med. Wiesława B. Duda-Król, III Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii, II Wydział Lekarski, WUM, Warszawa, e-mail: wbdudakrol@gmail.com

Leki inkretynowe stanowią przełom w diabetologii. Są dobrze tolerowane, bezpieczne, cechują się niskim ryzykiem hipoglikemii, nie wpływają na masę ciała, przyjmuje się je doustnie, a leczenie nie wymaga częstej kontroli. W artykule przedstawiono przypadek 62-letniego pacjenta, u którego zintensyfikowano leczenie cukrzycy, dołączając do metforminy właśnie lek inkretynowy, konkretnie inhibitor dipeptydylopeptydazy 4: linagliptynę.

Opis przypadku

Mężczyzna, 62 lata, z cukrzycą typu 2 rozpoznaną przed 5 laty, pozostający pod opieką poradni diabetologicznej od 3 lat (wizyty dotychczas niesystematyczne – 1-2 na rok), zgłosił się z powodu pogorszenia wyrównania glikemii. Do tej pory był leczony metforminą: początkowo w dawce dobowej 1500 mg, aktualnie w dawce 3000 mg/24 h. Pacjent nie prowadził systematycznie samokontroli; według jego relacji glikemia na czczo wynosiła 170-180 mg/dl, a glikemia poposiłkowa w granicach 150-200 mg/dl.

W wywiadzie chorobowym: nadciśnienie tętnicze od 35 r.ż., choroba niedokrwienna serca, ostry zespół wieńcowy (w 2001, 2003, 2005 i 2015 r.), implantacja stentów, dyslipidemia, przewlekła choroba nerek G2, dna moczanowa (ostatni napad przed 6 miesiącami), czynny nikotynizm – od 40 lat pali 30-40 papierosów dziennie. Chory przyjmował na stałe ramipryl (10 mg/24 h), metoprolol o przedłużonym uwalnianiu (100 mg), kwas acetylosalicylowy (75 mg/24 h), atorwastatynę (20 mg/24 h) i allopurynol (200 mg/24 h).

Pacjent z zawodu jest informatykiem, ma siedzący tryb życia, spędza czas głównie przy komputerze, odżywia się nieregularnie, nie przestrzega zaleceń dietetycznych. Jego aktywność fizyczna jest ograniczona do krótkich spacerów z psem: 2-3 dziennie. Twierdzi, że alkohol spożywa sporadycznie. W wywiadzie rodzinnym cukrzyca typu 2 u matki i siostry chorego.

W badaniu przedmiotowym zwracała uwagę otyłość brzuszna, masa ciała 96 kg, wskaźnik masy ciała (BMI – body mass index) 32 kg/m2. Ciśnienie tętnicze 135/80 mmHg, czynność serca miarowa 70/min. Oddechowo i krążeniowo pacjent był wyrównany. Stopy bez zmian patologicznych. W badaniu neurologicznym bez odchyleń. Na dnie oka bez zmian zależnych od cukrzycy. Wyniki badań laboratoryjnych były następujące:

  • hemoglobina glikowana (HbA1c) 7,6%
  • kreatynina 1,5 mg/dl
  • szacowany wskaźnik filtracji kłębuszkowej (eGFR – estimated glomerular filtration rate) wg Modification of Diet in Renal Disease (MDRD) 69,3 ml/min/ 1,73 m2
  • kwas moczowy 6,0 mg/dl
  • aminotransferaza alaninowa (AlAT – alanine aminotransferase) 36 U/l
  • aminotransferaza asparaginowa (AspAT – aspartate aminotransferase) 30 U/l
  • całkowite stężenie cholesterolu 226 mg/dl
  • lipoproteiny o dużej gęstości (HDL – high density lipoprotein) 33 mg/dl
  • lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL – low density lipoprotein) 146 mg/dl
  • triglicerydy (TG) 235 mg/dl.

Badanie ogólne moczu prawidłowe. W USG jamy brzusznej poza cechami stłuszczenia miąższu wątroby bez innych odchyleń.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Leki inkretynowe: inhibitory DPP-4, gliptyny

W leczeniu cukrzycy istotne jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające nie tylko wyrównanie wartości glikemii, ale również normalizację ciśnienia tętniczego, lipidów, [...]

Podsumowanie

Wprowadzone do leczenia w 2005 r. leki inkretynowe stanowią przełom w diabetologii, pozwalają bowiem uzyskać kontrolę glikemii podobną lub lepszą niż [...]