Dokąd zmierzamy

Z czasem poznano mankamenty amantadyny, takie jak stosunkowo szybki rozwój oporności przez niewielkie zmiany struktury białka M2, w pełni krzyżową oporność amantadyny i rylmenidyny oraz częste ośrodkowe działania niepożądane: zaburzenia koncentracji uwagi, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie psychoruchowe czy utrata apetytu, a po przedawkowaniu – ciężkie powikłania neurotoksyczne.

Stało się to bodźcem do dalszych poszukiwań inhibitorów M2, zarówno pochodnych adamantyny, jak i nie-adamantynowych, oraz leków o innych mechanizmach. W ten sposób wprowadzono do terapii grypy pochodne neuraminidazy. Trwają obecnie badania nad inhibitorami polimerazy RNA wirusa (fawipirawir), inhibitorami hemaglutyniny (cjanowiryna-N) czy inhibitorami celów w obrębie infekowanych komórek: inhibitorami białek fuzyjnych czy antagonistami receptorów aktywowanych proliferatorami peroksysomów.