Codziennie zdajesz egzamin z medycyny

Pytania przygotował prof. dr hab. n. med. Łukasz Święcicki

Kierownik II Kliniki Psychiatrycznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Adres do korespondencji: prof. dr hab. n. med. Łukasz Święcicki, Oddział Chorób Afektywnych, Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie; e-mail: swiecick@ipin.edu.pl

Ten dział jest wzorowany na pytaniach z trzeciego etapu egzaminu USMLE® (United States Medical Licensing Examination®). USMLE® jest trójstopniowym egzaminem, którego pierwsze dwa etapy zdawane są podczas studiów, natomiast ostatni, trzeci etap – zwykle podczas rezydentury. W Stanach Zjednoczonych pozytywny wynik tego egzaminu jest warunkiem uzyskania licencji na wykonywanie zawodu lekarza. Taka metoda sprawdzania wiedzy i umiejętności jest najbardziej wartościowa w edukacji medycznej. Stosuje ją również American Board of Internal Medicine® – instytucja przeprowadzająca w Stanach Zjednoczonych egzamin specjalizacyjny z chorób wewnętrznych. Do takiej formy zadawania pytań dąży się także podczas przygotowania egzaminów specjalizacyjnych w Polsce.


1. 25-letnia kobieta trzy dni temu urodziła pierwsze dziecko. Poród przebiegał bez powikłań, noworodek jest zdrowy, pacjentka ma dobrą, stabilną sytuację życiową. Mimo to od doby jest smutna, bez wyraźnego powodu popłakuje, ma poczucie braku energii. Pytana o swój stosunek do dziecka odpowiada, że je kocha i czuje się zdolna do opieki, choć nie jest do końca pewna, czy sobie z tym poradzi. Kobieta nie ma urojeń, omamów, zdecydowanie neguje myśli samobójcze lub rezygnacyjne. Jakie powinno być postępowanie w najbliższych dniach?

a. Należy rozpoznać psychozę poporodową. Pacjentka powinna być skierowana do szpitala psychiatrycznego. Metodą leczenia z wyboru są elektrowstrząsy (EW), ponieważ psychoza poporodowa jest najczęściej lekooporna i obciążona bardzo dużym ryzykiem samobójstwa. Ze względu na planowaną terapię należy podać lek hamujący laktację, ponieważ chora nie będzie mogła karmić piersią

b. Powinno się rozpoznać depresję poporodową i skierować kobietę do szpitala psychiatrycznego, ponieważ to sytuacja potencjalnie groźna dla jej życia. Trzeba także podać lek hamujący laktację, ponieważ ze względu na spodziewane leczenie pacjentka nie będzie mogła karmić piersią

c. Trzeba rozpoznać okołoporodowe zaburzenia nastroju typu baby blues. W związku z tym należy niezwłocznie zalecić lek przeciwdepresyjny (w pierwszej kolejności z grupy leków hamujących wychwyt zwrotny serotoniny). Hospitalizacja nie jest niezbędna, ale karmienie piersią nie będzie możliwe ze względu na leczenie

d. Rozpoznanie to okołoporodowe zaburzenia nastroju typu baby blues. Konieczna jest uważna obserwacja co najmniej przez kilka kolejnych dni. Obecnie można nie rozpoczynać farmakoterapii, wystarczające będą wspierające działania psychologiczne. Karmienie piersią jest możliwe, a nawet wskazane – zakaz karmienia może być interpretowany przez pacjentkę jako dowód na to, że jest „złą matką”

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Komentarz

Okołoporodowe zaburzenia nastroju występują bardzo często. Według różnych szacunków można ich oczekiwać u 10-30% kobiet w pierwszych dniach po porodzie. Zasadniczo są to [...]

Komentarz

Często zapomina się o tym, że poważnym chorobom psychicznym towarzyszy brak krytycyzmu chorobowego. Oznacza to, że pacjent nie ma poczucia choroby, a swoje [...]

Komentarz

Wyniki prospektywnych badań epidemiologicznych wskazują, że co najmniej u 50% osób, u których w przeszłości rozpoznano depresję nawracającą, w ciągu kilkunastu lat diagnoza zmieni się [...]

Komentarz

W praktyce z opisaną sytuacją można spotkać się niezwykle często. Najczęstszą reakcją jest odstawienie litu, zazwyczaj nagłe. Takie działanie jest bardzo niebezpieczne dla [...]

Komentarz

W ciężkiej, lekoopornej depresji, jaka występuje w tym przypadku, metodą leczenia z wyboru są elektrowstrząsy. Mimo groźnie brzmiącej (zresztą zupełnie nieadekwatnej) nazwy jest to [...]

Komentarz

Zaburzenia nastroju i napędu występujące regularnie jesienią albo jesienią i wiosną nazywa się często depresją zimową. Bardziej poprawne jest jednak określenie „choroba afektywna [...]

Komentarz

W opisanym przypadku mamy do czynienia z depresją lekooporną. W przeciwieństwie do sytuacji opisanej w punkcie 5 nie ma jednak powodu, żeby podejrzewać, że choroba [...]

Komentarz

Depresja maskowana jest zaburzeniem występującym częściej, niż sądzi wielu lekarzy. Pacjenci mogą zgłaszać objawy naśladujące różne choroby, najczęściej z zakresu układu krążenia [...]