Hematologia
Co warto wiedzieć na temat zespołów mielodysplastycznych
dr n. med. i n. o zdr. Martyna Maciejewska
- Charakterystyka i epidemiologia zespołów mielodysplastycznych, w tym znaczenie predyspozycji genetycznych i wtórnych przyczyn
- Badania diagnostyczne niezbędne dla potwierdzenia rozpoznania i ocena ryzyka
- Terapie ukierunkowane i leczenie wspomagające, a także cele wdrażanego postępowania
Zespoły mielodysplastyczne (MDS – myelodysplastic syndromes) stanowią heterogenną grupę chorób nowotworowych, których wspólnymi cechami są występowanie klonalnej hematopoezy, cytopenii oraz morfologicznych cech dysplazji. Objawy podmiotowe i przedmiotowe zależą przede wszystkim od rodzaju stwierdzanych cytopenii (jedno-, dwu- lub trójliniowej; neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość). Natomiast w ustalaniu ostatecznego rozpoznania, ocenie rokowania oraz wyborze sposobu leczenia istotną rolę odgrywają łącznie cechy morfologiczne, cytogenetyczne i molekularne.
Ryzyko progresji zespołu mielodysplastycznego do ostrej białaczki szpikowej znamiennie różni się w zależności od cech cytogenetycznych, molekularnych i klinicznych.
Epidemiologia
Zespoły mielodysplastyczne najczęściej stwierdza się u osób powyżej 70 roku życia, a częstość ich występowania wzrasta z wiekiem1. Chociaż znakomita większość przypadków dotyczy ludzi starszych, zdarzają się przypadki zachorowań u osób poniżej 50 roku życia, a nawet u dzieci (tzw. młodzieńczy MDS)2.
Osobną grupę chorych, o bardziej zróżnicowanej strukturze wiekowej, stanowią pacjenci, u których obserwuje się występowanie zespołów mielodysplastycznych wtórnie do terapii przeciwnowotworowej. Jest to bardzo istotna, dynamicznie powiększająca się grupa chorych, co odzwierciedla postępy w leczeniu innych nowotworów – zarówno litych, jak i hematologicznych. Coraz skuteczniejsze leczenie onkologiczne wiąże się ściśle z koniecznością obserwowania i monitorowania pacjentów pod kątem występowania wtórnych do leczenia cytostatycznego zespołów mielodysplastycznych i ostrych białaczek, niezależnie od wieku chorego.
W przypadkach niezwiązanych z wcześniejszym leczeniem onkologicznym ryzyko rozwoju choroby wyraźnie wzrasta z wiekiem.
Zespoły mielodysplastyczne częściej dotyczą mężczyzn, z wyjątkiem MDS 5q-, który znamiennie częściej występuje u kobiet1.
Istnieją również choroby uwarunkowane genetycznie (mutacje o charakterze germinalnym, nie somatycznym – podlegające dziedziczeniu), których elementem może być występowanie zespołów mielodysplastycznych/ostrych białaczek. Znanych jest wiele genów z...
Obraz kliniczny
Obraz kliniczny w zespołach mielodysplastycznych charakteryzuje się dużą zmiennością. Może być niemy klinicznie i skłania do przeprowadzenia diagnostyki jedynie z powodu nieprawidłowości obserwowanych w rutynowych badaniach morfologii krwi obwodow...