Angiologia

Profilaktyka żylaków kończyn dolnych – informacje przydatne lekarzowi POZ

lek. Michał Terpiłowski

prof. dr hab. n. med. Piotr Terlecki

Klinika Chirurgii Naczyniowej i Angiologii, Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie

Adres do korespondencji:

lek. Michał Terpiłowski

Klinika Chirurgii Naczyniowej i Angiologii,

Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie

Al. Solidarności 8, 20-841 Lublin

  • Modyfikowalne i niemodyfikowalne czynniki ryzyka rozwoju żylaków kończyn dolnych i wczesna identyfikacja zaburzeń za pomocą badania USG doppler
  • Modyfikacje stylu życia, których celem jest zapobieganie postępowi choroby
  • Rola kompresjoterapii i ewentualnych wspomagających terapii farmakologicznych

Przewlekła niewydolność żylna (CVI – chronic venous insufficiency) to jedno z najczęstszych schorzeń układu naczyniowego, które dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Choć często postrzegana jest jako problem estetyczny, w rzeczywistości stanowi istotny problem zdrowotny. CVI obejmuje szeroki zakres objawów – od uczucia ciężkości nóg przez teleangiektazje, żylaki aż po zmiany troficzne skóry i owrzodzenia.

Żylaki kończyn dolnych występują u 5-30% dorosłej populacji, choć w literaturze odsetek ten waha się od 1% do nawet 70%, w zależności od przyjętych kryteriów rozpoznania i badanej populacji. W Polsce objawy przewlekłej niewydolności żylnej, w tym żylaki kończyn dolnych, stwierdza się u blisko połowy dorosłych kobiet i około jednej trzeciej mężczyzn, a częstość występowania istotnie wzrasta z wiekiem. W dobie starzejącego się społeczeństwa, ograniczonej aktywności fizycznej, chociażby z powodu rosnącej liczby osób pracujących zdalnie, problem żylaków staje się coraz istotniejszy. Wczesne rozpoznanie i profilaktyka stanowią podstawę skutecznego zapobiegania powikłaniom. To właśnie do gabinetu lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) pacjenci zgłaszają się najczęściej z pierwszymi objawami choroby, a lekarz ma możliwość wczesnej interwencji, edukacji i monitorowania stanu zdrowia. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie aktualnej wiedzy na temat przewlekłej niewydolności żylnej oraz znaczenia profilaktyki żylaków kończyn dolnych.

Patofizjologia żylaków kończyn dolnych

Niewydolność zastawek żylnych

Żylaki kończyn dolnych są efektem przewlekłej niewydolności żylnej, której podstawowym mechanizmem patologicznym są niewydolność zastawek żylnych oraz zaburzenia funkcji pompy mięśniowej. Te elementy współdziałają, tworząc błędne koło prowadzące do przewlekłego nadciśnienia żylnego i rozwoju charakterystycznych zmian naczyniowych.

Zastawki żylne to cienkie, elastyczne fałdy utworzone z błony wewnętrznej ściany żyły, które pełnią funkcję warunkującą jednokierunkowy przepływ, zapobiegając cofaniu się krwi. Ich prawidłowa praca umożliwia przepływ krwi w kierunku serca, przeciw...

Niewydolność żył przeszywających (perforatorów)

Żyły przeszywające, zwane także perforatorami, to naczynia żylne łączące układ żył powierzchownych z układem żył głębokich kończyn dolnych. Przebijają one powięź mięśniową i stanowią istotny element prawidłowego krążenia żylnego. W każdej kończyni...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Wybrane czynniki ryzyka rozwoju żylaków kończyn dolnych

Rozwój żylaków kończyn dolnych jest wynikiem współdziałania wielu czynników ryzyka, zarówno niemodyfikowalnych, jak i modyfikowalnych. Ich znajomość jest kluczowa dla lekarza POZ, [...]

Obraz kliniczny i diagnostyka

Do najbardziej typowych symptomów przewlekłej niewydolności żylnej należy uczucie ciężkości i zmęczenia kończyn dolnych nasilające się zwłaszcza po długotrwałym staniu lub siedzeniu. [...]

Profilaktyka żylaków kończyn dolnych – rola lekarza POZ

Skuteczna profilaktyka przewlekłej niewydolności żylnej opiera się na dwóch filarach: modyfikacji czynników ryzyka oraz kompresjoterapii. Uzupełnienie stanowi farmakoterapia, która może poprawić [...]

Podsumowanie

Przewlekła niewydolność żylna kończyn dolnych jest powszechnym i narastającym problemem zdrowotnym, którego konsekwencje wykraczają poza aspekt estetyczny. Wczesna interwencja w postaci modyfikacji czynników [...]
Do góry