Proktologia
Tribenozyd z lidokainą w leczeniu choroby hemoroidalnej.
Przegląd dowodów przedklinicznych i klinicznych oraz aktualnych standardów postępowania
dr hab. n. med. Michał Mik, prof. UM
- Mechanizmy działania tribenozydu i lidokainy oraz ich synergizm
- Przegląd badań przedklinicznych i klinicznych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania takiego połączenia
- Aktualne standardy postępowania w chorobie hemoroidalnej i miejsce tribenozydu z lidokainą w terapii
Guzki krwawnicze (hemoroidy) to prawidłowe sploty naczyniowe kanału odbytu, które pomagają w kontroli wypróżnień, rozróżnianiu konsystencji stolca oraz w pewnym stopniu odpowiadają też za spoczynkowe napięcie w kanale odbytu.
O chorobie hemoroidalnej (ChH) mówi się wówczas, gdy dochodzi do zmian patologicznych w strukturze hemoroidów. Choroba jest najczęstszą przyczyną wizyt ambulatoryjnych w poradniach proktologicznych, ale także bardzo częstą w poradniach lekarzy rodzinnych. Szacuje się, że z nawracającą ChH boryka się około 36% populacji ogólnej, a około 50% osób miało przynajmniej jeden jej epizod. Do najważniejszych czynników sprzyjających rozwojowi choroby należą: zaparcia, biegunki, siedzący tryb życia, ciąża i otyłość. Ryzyko rozwoju ChH w ciąży jest znacznie wyższe niż w populacji ogólnej ze względu na zmiany struktury naczyniowej związane ze zmiennością hormonalną, z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzbrzusznym oraz zaparciami. Częstość występowania ChH utrzymującej się po porodzie wynosi od 25% do 35%, a w trzecim trymestrze ciąży sięga nawet 85%1,2.
Objawami choroby są najczęściej:
- krwawienia jasnoczerwoną krwią podczas defekacji lub po jej zakończeniu
- dyskomfort w okolicy odbytu
- świąd
- pieczenie
- ból
- uczucie niepełnego wypróżnienia
- wyczuwalne guzki przy odbycie.
U części chorych krwawienia mogą być przyczyną tak znacznej utraty krwi, że konieczne jest podanie jej preparatów.
Nasilenie ChH możemy ocenić między innymi przy użyciu skali Golighera. Skala ta jest najczęściej stosowana w ocenie stopnia zaawansowania ChH (tab. 1). Nie uwzględnia jednak mieszanych form ChH (hemoroidów wewnętrznych i zewnętrznych) ani liczby i wielkości hemoroidów, co może nieco ograniczać jej wykorzystanie. Niemniej na podstawie zaawansowania choroby (I-IV stopień) podejmuje się decyzję o rodzaju leczenia3,4.
Leczenie zachowawcze jest najskuteczniejsze u chorych z I i II stopniem zaawansowania ChH. Ta grupa pacjentów stanowi około 90% wszystkich chorych cierpiących z powodu ChH, dlatego prawidłowe postępowanie w tej grupie jest klinicznie bardzo istotne także z ekonomicznego punktu widzenia5.
Celem tej pracy jest ocena skuteczności i miejsca w terapii połączenia tribenozydu z lidokainą u chorych z objawową chorobą hemoroidalną.
