Zastosowanie metody cross-linkingu i aplikacji analogu siarczanu heparanu w terapii infekcyjnych owrzodzeń rogówki

lek. Natalia Skuza

dr n. med. Arleta Waszczykowska

prof. nadzw. dr hab. n. med. Piotr Jurowski

Klinika Okulistyki i Rehabilitacji Wzrokowej, II Katedra Chorób Oczu, UM w Łodzi

Adres do korespondencji: lek. Natalia Skuza, Klinika Okulistyki i Rehabilitacji Wzrokowej USK im. WAM w Łodzi, ul. Żeromskiego 113, 90-549 Łódź; e-mail: natalia.mloczkowska@onet.eu

Infekcyjne zapalenia rogówki są jedną z głównych przyczyn ślepoty na świecie. Ich przebieg i obraz kliniczny zależą od wielu czynników, m.in. rodzaju drobnoustroju chorobotwórczego i jego wrażliwości na zastosowaną farmakoterapię. Istotną przyczyną niepowodzenia w leczeniu jest narastająca oporność drobnoustrojów na miejscowo stosowane antybiotyki o szerokim spektrum działania. Wydłużenie czasu trwania choroby w tych przypadkach i wysokie ryzyko ciężkich powikłań zapalenia rogówki uzasadniają konieczność poszukiwania nowych metod terapeutycznych. Sieciowanie włókien kolagenowych rogówki wydaje się korzystną opcją uzupełniającą farmakoterapię. Dodatkowo aktywowana UVA ryboflawina (wit. B2) wykazuje silne działanie dezaktywujące wobec wszystkich drobnoustrojów chorobotwórczych, a siarczan polikarboksymetyloglukozy inicjuje naturalny proces regeneracji tkanki, pobudza gojenie uszkodzeń rogówki i zmniejsza związany z nim ból.

WPROWADZENIE

Według doniesień Światowej Organizacji Zdrowia choroby rogówki, a zwłaszcza infekcyjne zapalenia rogówki, są jedną z głównych przyczyn ślepoty na świecie.1 Szacuje się, że rocznie w krajach rozwiniętych występuje ok. 1,5-2 mln nowych przypadków infekcyjnych owrzodzeń rogówki.1 Zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się schorzenie to prowadzi do nieodwracalnego obniżenia ostrości widzenia u znacznej liczby chorych.2,3 Niektóre doniesienia sugerują, że w przypadku braku właściwego rozpoznania i opóźnionego lub nieskutecznego leczenia jedynie 50% pacjentów z infekcyjnym zapaleniem rogówki osiąga satysfakcjonującą ostrość wzroku po zakończeniu terapii.4

Owrzodzenie rogówki o charakterze infekcyjnym jest ciężkim, zagrażającym utratą widzenia schorzeniem oka. Ocena retrospektywna przypadków klinicznych wskazuje, że w wielu sytuacjach pomimo szybko rozpoczętego i celowanego leczenia nie udaje się zahamować progresji choroby. Dodatkowo wysokie koszty leczenia, wspomniana rosnąca liczba przypadków opornych na antybiotykoterapię i dalsze powikłania sugerują konieczność poszukiwania nowych metod leczenia infekcyjnych zapaleń rogówki. Wiadomo, że obraz kliniczny infekcyjnych zapaleń rogówki jest w znacznej mierze zależny od typu drobnoustroju, jego wrażliwości na stosowane leki oraz współistniejących chorób narządu wzroku. Szeroki zakres poznanych czynników etiologicznych zapalenia rogówki obejmuje: bakterie, wirusy, grzyby, pierwotniaki i pasożyty. Wiadomo również, że schorzenie występuje rzadko przy braku czynników predysponujących.5,6 Wśród nich najistotniejsze wydają się: przebyte urazy oka, przewlekłe stosowanie soczewek kontaktowych, przebyte okulistyczne zabiegi chirurgiczne, niektóre schorzenia powierzchni oka, w tym głównie zespół suchego oka, a także deformacje powiek, upośledzenie czucia rogówkowego, przewlekłe stosowanie miejscowych leków steroidowych, systemowa immunosupresja. Czynniki predysponujące to także liczne choroby ogólnoustrojowe, wśród których szczególne miejsce zajmują cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów i zespoły niedoborów odporności.7-9

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

METODA SIECIOWANIA WŁÓKIEN KOLAGENOWYCH

Sieciowanie włókien kolagenowych rogówki (CXL – cross-linking) jest metodą, u której podstaw leży mechaniczna i biochemiczna stabilizacja zrębu rogówki.14,15 CXL zastosowano po raz [...]

OPIS PRZYPADKU

Mężczyzna w wieku 72 lat zgłosił się do okulistycznej izby przyjęć z powodu silnych dolegliwości bólowych i postępującego pogorszenia widzenia okiem lewym. Pacjent leczony [...]

PODSUMOWANIE

Zaprezentowane powyżej wyniki leczenia naszego pacjenta sugerują, że cross-linking może być alternatywną metodą leczenia przynoszącą wymierne korzyści terapeutyczne w przypadkach zapaleń rogówki [...]