Farmakoterapia

Profile pacjentów, u których zastosowano guanfacynę w terapii ADHD

dr hab. n. med. Monika Szewczuk-Bogusławska

Katedra i Klinika Psychiatrii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Adres do korespondencji:

dr hab. n. med. Monika Szewczuk-Bogusławska

Katedra i Klinika Psychiatrii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Wybrzeże Ludwika Pasteura 10, 50-367 Wrocław

e-mail: monika.szewczuk-boguslawska@umw.edu.pl

  • Wykorzystanie guanfacyny w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
  • Aktualne wytyczne międzynarodowych towarzystw naukowych w tym zakresie
  • Opisy przypadków klinicznych z omówieniem praktycznych aspektów stosowania guanfacyny

Guanfacyna jest lekiem o selektywnym agonistycznym powinowactwie do receptorów α2-adrenergicznych (α2A). W ośrodkowym układzie nerwowym receptory α2A są zlokalizowane szczególnie licznie w obszarze kory przedczołowej, której dysfunkcja jest istotna w patogenezie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD – attention deficit hyperactivity disorder). Kora przedczołowa odpowiada bowiem za funkcje wykonawcze, tj. uwagę, pamięć operacyjną, planowanie oraz organizację zadań i zachowania, hamowanie działania (czyli kontrolę reakcji impulsywnych), a także za reakcje emocjonalne i motywację. Pod względem anatomicznym kora przedczołowa stanowi część sieci neuronalnych najistotniejszych w kontekście objawów ADHD: sieci czołowo-ciemieniowej, czyli centralnej sieci wykonawczej (FCN – frontoparietal network/CEN – central executive network), sieci istotności (SN – salience network), sieci domyślnej (DMN – default mode network), brzusznej i grzbietowej sieci uwagowej (VAN – ventral attention network; DAN – dorsal attention network).

Mechanizm działania guanfacyny na receptory α2A zlokalizowane postsynaptycznie na neuronach piramidowych w korze przedczołowej polega na aktywacji tych receptorów, a następnie hamowaniu cyklazy adenylowej, czego efektem jest spadek stężenia wewnątrzkomórkowego cyklicznego adenozynomonofosforanu. W następstwie powyższych procesów dochodzi do zamknięcia kanałów HCN (hyperpolarization-activated cyclic nucleotide-gated channels – kanały jonowe aktywowane hiperpolaryzacją i modulowane przez nukleotydy cykliczne), co prowadzi do wzmocnienia sygnału neuronalnego1-4. Z kolei pod wpływem aktywacji presynaptycznych receptorów α2A dochodzi do zmniejszenia uwalniania noradrenaliny i tłumienia nadmiernej aktywności noradrenergicznej w ośrodkowym układzie nerwowym4.

Opisane powyżej mechanizmy farmakodynamiczne decydują o korzystnym wpływie guanfacyny na objawy ADHD5-7.

Wyniki najnowszej metaanalizy 12 randomizowanych, kontrolowanych badań (o łącznej liczbie 2653 uczestników) wykazały, że guanfacynę cechuje istotnie większa niż placebo skuteczność w leczeniu ADHD zarówno w terapii trwającej poniżej, jak i powyżej...

Ważnym aspektem związanym z leczeniem guanfacyną jest profil działań niepożądanych. Guanfacyna uchodzi za lek bezpieczny, co ma ścisły związek z jej niewielkim powinowactwem do receptorów α2B i α2C. Wyniki metaanalizy pokazują, że najczęściej w cz...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Profile pacjentów, u których zastosowano guanfacynę

Przypadek 1

Podsumowanie

Farmakoterapia ADHD jest konieczna wówczas, gdy oddziaływania psychospołeczne, przede wszystkim zaś psychoterapeutyczne, rekomendowane w standardach postępowania, nie przynoszą poprawy objawowej i [...]

Do góry