Czynniki wpływające na zgłaszanie się pacjentów do poradni wenerologicznej i częstość rozpoznań zakażeń przenoszonych drogą płciową wśród mieszkających w Londynie imigrantów z Europy Środkowo-Wschodniej

METODY

Wśród imigrantów z Europy Środkowo-Wschodniej leczonych w dwóch poradniach wenerologicznych w centralnym Londynie (n=299) oraz tych zamieszkujących różne dzielnice Londynu (n=2276) przeprowadzono ankietę dotyczącą zachowań seksualnych. Przeanalizowano także dane rutynowo zbierane przez poradnie.

WYNIKI

Imigranci z Europy Środkowo-Wschodniej stanowili 2,9% mężczyzn i 7,0% kobiet zgłaszających się do przychodni uczestniczących w badaniu. Połowa kobiet uczestniczących w sesjach dla osób uprawiających prostytucję pochodziła z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, a wielu mężczyzn informowało o płaceniu za usługi seksualne. Prawdopodobieństwo zgłoszenia się do poradni wenerologicznej w Wielkiej Brytanii jest większe wśród kobiet niż mężczyzn (7,6 vs 4,5%, p=0,002). W porównaniu z respondentami zamieszkującymi różne dzielnice Londynu, pacjenci przychodni częściej mieli jednego lub więcej nowych partnerów seksualnych w minionym roku (kobiety 67,9 vs 28,3%, p <0,001; mężczyźni 75,6 vs 45,1%, p <0,001) oraz homoseksualnego partnera lub partnerów w ciągu ostatnich 5 lat (mężczyźni 54,3% vs 1,8%, p< 0,001), ale rzadziej zgłaszali w tym samym okresie heteroseksualne kontakty z rodakami (kobiety 25,9% vs 74,2%, p <0,001; mężczyźni 56,5 vs 76,3%, p <0,001).

WNIOSKI

Osoby z Europy Środkowo-Wschodniej stanowią znacznie mniejszą grupę wśród chorych leczonych w dwóch uczestniczących w badaniu londyńskich poradniach wenerologicznych. Pacjentów tych przychodni charakteryzuje większa liczba partnerów seksualnych, związków homoseksualnych i kontaktów seksualnych z osobami innych narodowości. Heteroseksualni mężczyźni z państw Europy Środkowo-Wschodniej informowali o zachowaniach seksualnych związanych z ryzykiem zakażenia HIV i innych zakażeń przenoszonych drogą płciową (ZPDP), ale jak wynika z ankiet, zbyt rzadko zgłaszają się do poradni wenerologicznych. Pierwszego maja 2004 roku Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry przystąpiły do Unii Europejskiej (akces 8 lub A8).

Pierwszego stycznia 2007 r. dołączyła do niej Bułgaria i Rumunia (A2). Przyjęcie tych 10 państw Europy Środkowo-Wschodniej spowodowało napływ do Wielkiej Brytanii dużej liczby, głównie młodych, imigrantów. Mają oni prawo do korzystania z publicznej służby zdrowia (National Health Services, NHS), a Wielka Brytania odpowiada za zapewnienie im właściwej opieki medycznej.
W niedawnym badaniu przeprowadzonym z udziałem pacjentów dwóch poradni wenerologicznych (genitourinary medicine, GUM) w centralnych dzielnicach Londynu stwierdzono, że 2,2% mężczyzn i 6,6% kobiet pochodziło z krajów A8 i że te odsetki istotnie wzrosły w ciągu minionych 6 lat. W tym badaniu nie uzyskano jednak żadnych danych dotyczących zachowań seksualnych, które zwiększyłyby zrozumienie potrzeb imigrantów z Europy Środkowo-Wschodniej związanych z leczeniem ZPDP. Chociaż zgodnie z danymi dotyczącymi populacji ogólnej Wielkiej Brytanii zgłaszanie się do GUM jest związane z takimi czynnikami jak: duża liczba partnerów seksualnych, związki homoseksualne, dożylne używanie narkotyków i korzystanie z płatnych usług seksualnych, to potrzeby co do opieki w zakresie zdrowia seksualnego imigrantów z krajów Europy Środkowo-Wschodniej pozostają nieznane. W tym artykule oceniono czynniki ryzyka związane z zachowaniami seksualnymi wśród mężczyzn i kobiet z krajów A8 i A2, którzy zgłaszają się do GUM w Londynie, począwszy od momentu przystąpienia do UE krajów A2. Jest to część projektu SALLEE (Sexual Attitudes and Lifestyles of London’s East Europeans), badającego zachowania seksualne i styl życia imigrantów z Europy Środkowo-Wschodniej.