Streszczenie

W pracach nad lekami przeciwpsychotycznymi obecnie panuje zastój. Lekooporna psychoza jest częstym problemem klinicznym, który wiąże się ze znaczną niesprawnością i kosztami dla społeczeństwa. Klozapina pozostaje jedynym lekiem zarejestrowanym do leczenia schizofrenii lekoopornej. Można uznać ją za formę chemioterapii w schizofrenii – najskuteczniejszą, ale również postrzeganą jako być może najbardziej toksyczna w tej grupie leków. Autorzy są przekonani, że nadszedł czas, żeby przeanalizować nie tylko zalety klozapiny, ale również zagrożenia związane z jej opóźnionym i zbyt rzadkim stosowaniem.

Czy klozapina ma przewagę pod względem skuteczności i efektywności?

Przewaga klozapiny pod względem skuteczności i efektywności została potwierdzona w wielu badaniach. W metaanalizie wykazano, że klozapina lepiej łagodziła objawy niż leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji (LPPI) i niektóre (chociaż nie wszystkie) leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji (LPPII). Wielkość efektu pod względem redukcji objawów (g Hedgesa) dla klozapiny wynosiła -0,52, co oznaczało jej przewagę nad innymi lekami: amisulprydem (g=-0,31), olanzapiną (g=-0,28) i rysperydonem (g=-0,13). W bezpośrednich porównaniach z LPPII, które obejmowały tylko badania z podwójnie ślepą próbą, klozapina przewyższała zotepinę i rysperydon (w dawkach >400 mg/24 h), nie wykazywała natomiast przewagi nad olanzapiną i kwetiapiną, jakkolwiek mogło to wynikać z przyjętych w tych badaniach założeń, zgodnie z którymi dawka klozpainy nie mogła przekraczać 400 mg/24 h.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (200 KB)