Streszczenie

W badaniu fizykalnym stwierdzono trzy twarde, rumieniowe, ropiejące ogniska w dolnej części pleców, na prawym przedramieniu i lewej łopatce (odpowiednio o wymiarach180 x 60, 70 x 40 i 20 x 20 mm). W okolicy prawego biodra i uda zaobserwowano twarde, podskórne, ropne guzki (ryc. 1 A, B). Chora była apatyczna, ponadto stwierdzono u niej wzdęty brzuch, hepatomegalię oraz powiększenie pachwinowych i nadobojczykowych węzłów chłonnych. W diagnostyce różnicowej uwzględniono chłoniaka, chorobę zapalną, zespół paraneoplastyczny, panniculitis, przerzuty nowotworowe do skóry i lymphangitis carcinomatosa. Wykonano biopsję skóry.
W badaniu histopatologicznym stwierdzono głęboki, przewlekły, ropny naciek zapalny, składający się z limfocytów, plazmocytów, neutrofilów i histiocytów. Obserwowano obecność Gram-dodatnich bakterii wytwarzających nitkowate promieniście ułożone struktury.
Badania laboratoryjne wykazały zwiększony wskaźnik sedymentacji erytrocytów (56mm/h, norma 0-19 mm/h), podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (233 mg/l, <10mg/l), zwiększoną aktywność fosfatazy zasadowej w surowicy (271 U/l; 40-140 U/l) oraz transferazy γ-glutamylowej (50 U/l; 0-40 U/l). W badaniu morfologii krwi stwierdzono leukocytozę (21,7 x 109/l; 3,5-10,09/l), trombocytozę (815 x 109; 130-350 x 109/l) oraz niedokrwistość normocytarną (hemoglobina 5,7 mmol/l; 7,3-9,7 mmol/l). Po wykluczeniu innych przyczyn niedokrwistość przypisano chorobie podstawowej. U pacjentki nie stwierdzono zaburzeń odporności. Po 11 dniach posiewy bakteryjne ze skóry i wydzieliny ze zmian w kierunku Actinomyces i Nocardia były ujemne.
Ze względu na podejrzenie choroby nowotworowej pacjentkę skierowano do kliniki chorób wewnętrznych. W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej stwierdzono powiększenie i stłuszczenie wątroby bez cech chłoniaka. W tomografii komputerowej stwierdzono guz wielkości 76 mm w obrębie tkanek miękkich w okolicy prawego biodra (ryc. 1D), mnogie zmiany w obu płucach oraz limfadenopatię śródpiersiową. Wysunięto podejrzenie limfogennego mięsaka z przerzutami do płuc.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (200 KB)
Komentarz

Promienica jest rzadką, przewlekłą chorobą infekcyjną, wywołaną przez bakterie Actinomyces israelii, rzadziej przez inne gatunki Actinomyces naeslundii, Actinomyces odontolyticus, Actinomyces viscosus. Actinomyces są Gram-dodatnimi, beztlenowymi pałeczkami, wytwarzającymi wydłużone nitkowate formy. Gatunki Actinomyces wywołujące promienicę nie występują w otoczeniu, natomiast często kolonizują człowieka. Są obecne w jamie ustnej, jamie nosowo-gardłowej, przewodzie pokarmowym oraz drogach rodnych kobiet. Rozwój choroby jest wynikiem zakażenia endogennego, nie obserwuje się przeniesienia zakażenia z osoby na osobę. Bakterie Actinomyces jako element naturalnej flory człowieka wykazują niską patogenność, dlatego zakażenie jest zazwyczaj poprzedzone uszkodzeniem błony śluzowej, będącej barierą ochronną. Postacie kliniczne promienicy są związane z miejscem wnikania patogenu do tkanek. Wyróżnia się:

– postać szyjno-twarzową, zazwyczaj związaną z zabiegami stomatologicznymi, urazem w okolicy jamy ustnej lub szyi, przewlekłym stanem zapalnym ucha lub migdałków,

– zakażenie przewodu pokarmowego często poprzedzone przerwaniem ciągłości błony śluzowej jelit w przebiegu zabiegu operacyjnego (np. appendektomii), urazu, uszkodzenia przez ciało obce (połknięte ości), perforacji jelita,

– promienicę klatki piersiowej, która rozwija się w wyniku aspiracji bakterii z jamy ustnej lub treści z przewodu pokarmowego

– zakażenie dróg rodnych kobiet związane ze stosowaniem antykoncepcyjnych wkładek domacicznych.

Po pokonaniu bariery błony śluzowej bakterie rozprzestrzeniają się stopniowo w otaczających tkankach i powodują przewlekłą, postępującą infekcję prowadzącą do stwardnienia i włóknienia tkanki, ropienia, powstawania przetok z treścią ropną i charakterystycznymi żółtymi ziarnistościami – ziarnami siarkowymi (druzami). Objawy kliniczne, szczególnie obecność ziaren siarkowych w treści ropnej będących skupiskiem nitkowatych postaci bakterii, są bardzo charakterystyczne dla promienicy. W połączeniu z wynikami badania histopatologicznego, w którym obserwuje się ziarna siarkowe w postaci zasadochłonnych mas otoczonych promieniście kwasochłonnymi strukturami nitkowatymi (objaw Splendore-Hoeppli), umożliwiają postawienie prawidłowej diagnozy. Należy jednak pamiętać, że ziarna siarkowe nie są objawem patognomonicznym dla tej choroby, mogą wystąpić np. w nokardiozie i innych zakażeniach bakteryjnych lub grzybiczych. Dla potwierdzenia diagnozy wykonuje się posiewy z tkanki, treści ropnej, najlepiej z ziaren siarkowych. Należy używać beztlenowego podłoża transportowego. Przed pobraniem materiału na posiew pacjent nie powinien przyjmować antybiotyków. Wzrost bakterii obserwuje się po 5-7 dniach niekiedy po 2-4 tygodniach (przy interpretacji wyniku posiewu należy pamiętać o tym, że Actinomyces israelii często kolonizuje zdrowe osoby). Nie ma możliwości wykorzystania badań serologicznych lub testów skórnych w diagnostyce promienicy. W praktyce klinicznej nie stosuje się również metody PCR.

Promienica nawet u osób z prawidłową odpornością wymaga intensywnego i długotrwałego (nawet do 12 miesięcy) leczenia antybiotykowego (penicylina), niekiedy w połączeniu z postępowaniem chirurgicznym. Cięższy przebieg i rozsianą postać infekcji Actinomyces obserwuje się w przypadku obniżonej odporności: u osób po transplantacji narządów, leczonych przewlekle kortykosteroidami, chorych z rozrostami limforetykularnymi oraz zakażonych HIV. Rozsiana infekcja obejmuje płuca, skórę, ośrodkowy układ nerwowy, układ mięśniowy. Autorki artykułu przedstawiły bardzo ciekawy przypadek rozsianej promienicy. W obrazie klinicznym zwraca uwagę nietypowa lokalizacja zmian skórnych w obrębie kończyn. Dodatkowo, powiększenie wątroby, węzłów chłonnych obwodowych i śródpiersiowych, zmiany w płucach ukierunkowywały podejrzenie rozpoznania na chorobę nowotworową lub rozrostową układu limforetykularnego. Postawienie prawidłowej diagnozy umożliwił wynik badania histopatologicznego i dobra reakcja na antybiotykoterapię. Należy zwrócić uwagę, że rozsiana, sprawiająca trudności diagnostyczne postać promienicy wystąpiła u osoby immunokompetentnej. Być może nadużywanie alkoholu i leków uspokajających było przyczyną zaniedbania i osłabienia pacjentki, prowadzącego do obniżenia odporności organizmu.

Następny artykuł:

Różne oblicza promienicy