Wartość samodzielnego monitorowania stężenia glukozy u chorych na cukrzycę typu 2 nieleczonych insuliną

STRESZCZENIE Projekt badania. Randomizowana, kontro­lowana próba kliniczna. Grupa badana. W badaniu uczestniczy­ło 184 dorosłych chorych na nowo rozpo­znaną cukrzycę typu 2, którzy nie przyjmowali insuliny. Metody. Uczestników przypisywano losowo do usystematyzowanego progra­mu edukacyjnego lub usystematyzowa­nego programu edukacyjnego w połączeniu z dodatkowym szkoleniem i poradnictwem dotyczącym samodziel­nego monitorowania stężenia glukozy we krwi (self-monitoring of blood glucose, SMBG). Wszyscy chorzy zgłaszali się na wi­zyty kontrolne co 3 miesiące i byli leczeni według z góry ustalonego algorytmu opar tego na wartości hemoglobiny A  (HbA). Pacjentów w grupie SMBG proszono o wykonywanie czterech oznaczeń na czczo i czterech oznaczeń po posił­kach w ciągu tygodnia, instruując ich, co powinni zrobić w przypadku stwierdzenia zwiększonego stężenia glukozy w samo­dzielnym pomiarze. Wyniki. Stopień przestrzegania zaleceń w odniesieniu do SMBG był duży: 66% uczestników w grupie SMBG dokonało >80% zaplanowanych oznaczeń. Nie stwierdzono różnic między grupami pod względem wartości HbA1c po 12 miesiącach (około 6,9% w obu grupach, śred­nia różnica 0,07%, 95% przedział ufności -0,25-0,38%) oraz częstości występowania hipoglikemii. U chorych w grupie SMBG uzyskano nieco gorszy wynik w subskali depresji w kwestionariuszu dotyczącym samopoczucia chorych. Wnioski. Wydaje się, że zastosowanie SMBG nie przynosiło dodatkowych korzy­ści u chorych z nowo rozpoznaną cukrzy­cą typu 2, którzy nie stosowali insuliny i byli leczeni w ramach usystematyzowane­go programu obejmującego znaczny kom­ponent edukacyjny.