Intensywność kontroli stężeń glukozy powinna zależeć od wieku i stanu czynnościowego chorego

Streszczenie

Projekt badania. Analiza decyzyjna
Badana grupa. Dorośli chorzy na cukrzycę w wieku 60-80 lat.
Metody. Autorzy stworzyli model symulacyjny, aby oszacować potencjalne korzyści z intensywnej (docelowo HbA_1C<7,0%) w porównaniu z umiarkowaną (docelowo HbA_1C<7,9%) kontrolą glikemii u dorosłych w podeszłym wieku chorych na cukrzycę (zarówno świeżo wykrytą, jak i o zróżnicowanym czasie trwania) i z wieloma współistniejącymi chorobami i ograniczeniami czynnościowymi. Dane do modelu uzyskano z dostępnych prób klinicznych i badań kohortowych. Współistniejące choroby i ograniczenia czynnościowe zostały podzielone na kategorie z wykorzystaniem uprzednio sprawdzonego schematu, a następnie użyto ich do wyliczenia przewidywanego okresu przeżycia. Potencjalne korzyści z intensywnej kontroli glikemii wyrażono jako średnią uzyskanych lat życia skorygowaną o ich jakość. Powikłaniom zależnym od cukrzycy (np. ślepota, schyłkowa niewydolność nerek, amputacja, zawał mięśnia sercowego) przypisywano zgodnie z poprzednimi badaniami określone znaczenie zdrowotne. Model nie uwzględniał kosztów i nie określał pogorszenia  jakości życia i powikłań (np. hipoglikemii) zależnych od intensywnych metod leczenia. Uwzględniono, zgodnie z danymi ze starszych badań, stosowanie innych leków redukujących ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych.
Wyniki. Stwierdzono jedynie niewielkie korzyści z zastosowania intensywnej kontroli glikemii (51-116 dodatkowych dni życia skorygowanych o jego jakość), które wyraźnie zależały od wieku i stopnia niesprawności. Stwierdzono, że jeżeli przewidywany okres przeżycia wynosi<5 lat, to intensywna kontrola glikemii, nawet przy najbardziej optymistycznych założeniach, zapewnia jedynie niewielką korzyść.
Wnioski: Decyzja o wprowadzeniu intensywnej kontroli glikemii u osób w podeszłym wieku powinna uwzględnić przewidywany okres życia, który można oszacować na podstawie wieku i stanu czynnościowego. Starsi dorośli z ograniczonym okresem przeżycia nie odniosą, z dużym prawdopodobieństwem,  korzyści z intensywnej kontroli glikemii w porównaniu z umiarkowaną.