Streszczenie
Chorzy na cukrzycę są dwukrotnie bardziej niż osoby bez cukrzycy narażeni na ryzyko rozwoju depresji. Prawie 10-15% chorych na cukrzycę spełnia kryteria współwystępowania depresji. Objawy depresji występują u blisko 15-20% chorych na cukrzycę typu 1 lub typu 2. W metaanalizach wykazywano związek między depresją w cukrzycy a hiperglikemią i suboptymalnym leczeniem.
Rozpoznawanie i leczenie depresji u chorych na cukrzycę przebiega takim samym torem jak u osób z populacji ogólnej. Negatywne następstwa kliniczne u chorych na cukrzycę są jednak większe, ponieważ depresja może niekorzystnie wpływać na leczenie cukrzycy i zachowania związane z dbaniem o swoje zdrowie. Wydaje się, że najlepsze wyniki kliniczne dają interwencje polegające na stosowaniu farmakoterapiii terapii „rozmową”, w tym terapii poznawczo-behawioralnej.
Biorąc pod uwagę bliski związek depresji z cukrzycą, szczególnie istotne jest, aby lekarze nieprzeszkoleni w psychiatrii zapoznali się z klinicznymi metodami zaspokajania emocjonalnych i psychicznych potrzeb chorych i ich rodzin. W końcu kluczowe jest docenienie znaczenia kierowania chorych do odpowiednich placówek oferujących leczenie psychiatryczne, jeżeli ta forma leczenia nie jest dostępna w danej poradni.
Dodaj do ulubionych