Przejście nastolatków chorych na cukrzycę do systemu opieki zdrowotnej dla dorosłych

Przez ostatnie 30 lat moment przejścia nastolatków z chorobami przewlekłymi pod opiekę specjalistów zajmujących się dorosłymi stanowił istotne wyzwanie dla świadczeniodawców usług medycznych. Postępy osiągnięte w opiece medycznej pozwoliły przedłużyć życie dzieci, u których oczekiwana długość przeżycia była uprzednio ograniczona. W Stanach Zjednoczonych około 90% dzieci urodzonych z pewnego stopnia niepełnosprawnością dożywa 20 roku życia, a ponad jedna trzecia młodych osób cierpi na choroby przewlekłe. Każdego roku ponad pół miliona dzieci z niepełnosprawnością lub chorobami przewlekłymi wkracza w wiek dorosły. Co roku na terenie Stanów Zjednoczonych cukrzycę typu 1 rozpoznaje się u około 15 000 młodych osób. Chociaż typ 1 stanowi większość przypadków cukrzycy obserwowanych w dzieciństwie, zapadalność na cukrzycę typu 2 wzrasta i według danych szacunkowych wynosi prawie 12 na 100 000 osobolat w odniesieniu do pacjentów w wieku 15-19 lat.
Dzieci z chorobami przewlekłymi należą do grupy pacjentów stanowiących szczególne wyzwanie dla rodzin, lekarzy i systemu opieki zdrowotnej. W celu zapewnienia wysokiej jakości opieki potrzebne jest dobrze zorganizowane przejście do systemu opieki zdrowotnej dla dorosłych. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie przejścia młodych osób pod opiekę specjalistów zajmujących się dorosłymi i przekazanie zaleceń dla świadczeniodawców usług medycznych potrzebnych do poprawy opisywanego procesu.

Przejście do systemu opieki zdrowotnej dla dorosłych

Przejście z systemu opieki zdrowotnej nad dziećmi do systemu dla dorosłych jest definiowane jako „celowe, zaplanowane przejście nastolatków i młodych dorosłych z chorobami przewlekłymi z systemu ukierunkowanego na leczenie dzieci do systemu opieki zdrowotnej przeznaczonego dla dorosłych”. W przypadku młodych dorosłych chorych na cukrzycę zmiana systemu opieki zdrowotnej obejmuje proces, dzięki któremu świadczeniodawcy, pacjenci oraz ich rodziny pogłębiają własną wiedzę na temat choroby oraz nabywają umiejętności pomagających w samokontroli terapii, co przygotowuje ich na przejście pod opiekę specjalistów zajmujących się dorosłymi. Dzięki opisywanemu procesowi młodzi dorośli zostają przygotowani do przejęcia odpowiedzialności za własną opiekę. Obowiązki świadczeniodawcy i umiejętności chorego, które służą poprawie przejścia między systemami opieki zdrowotnej, zostały wyszczególnione w tabeli.
Na przejście do systemu opieki zdrowotnej dla dorosłych wpływa wiele współistniejących przemian dotyczących rozwoju fizycznego i psychicznego oraz uwarunkowania społeczne okresu nastoletniego. O ile to możliwe, przejście to nie może odbywać się w sposób odizolowany, ale musi być częścią procesu nabywania niezależności na drodze edukacji i szkolenia. Chociaż zmiana systemu często prowadzi do przekazania opieki specjaliście zajmującemu się dorosłymi, chorzy będący pod opieką specjalistów medycyny rodzinnej, posiadających specjalizację zarówno z chorób wewnętrznych, jak i pediatrii, mogą przejść do systemu opieki dla dorosłych bez konieczności zmiany opieki. W celu zapewnienia wysokiej jakości opieki zdrowotnej potrzebna jest poprawa zarówno w zakresie przejścia do systemu opieki zdrowotnej dla dorosłych, jak i przekazania opieki nad chorym.