Strategie usprawniające pozyskiwanie i integrację dowodów z badań naukowych dotyczących leczenia cukrzycy

Zakres tematyki niniejszej pracy obejmuje: 1) przegląd najczęściej dostępnych rodzajów dowodów z badań naukowych, 2) zalecenia dotyczące przydatnych zasobów służących pozyskiwaniu tych dowodów oraz 3) przykłady strategii, które mogą być wykorzystywane przez personel medyczny zajmujący się leczeniem cukrzycy do stałego czerpania informacji o dostępnych dowodach z badań naukowych.

Wnioski. Dzięki wykorzystywaniu dostępnych zasobów do osobistej analizy dowodów z badań naukowych personel medyczny zajmujący się leczeniem cukrzycy może podejmować świadome decyzje dotyczące sposobów optymalnej edukacji i leczenia chorych z wykorzystaniem najlepszych dostępnych metod. W celu usprawnienia pozyskiwania najlepszych dowodów oraz ich wykorzystywania w codziennej praktyce zaleca się, aby lekarze znali dostępne rodzaje dowodów, wiedzieli, gdzie można znaleźć najlepsze dowody z badań naukowych w celu ich wykorzystania w praktyce, posiadali znajomość bieżących przełomowych randomizowanych kontrolowanych prób klinicznych prowadzonych w tej dziedzinie, a także wykorzystywali dowody z badań naukowych w praktyce klinicznej przez posługiwanie się tymi dowodami podczas podejmowania codziennych decyzji klinicznych.

Jako klinicyści zaangażowani w opiekę nad chorymi i troszczący się o ich dobrostan lekarze zajmujący się leczeniem cukrzycy starają się udzielać im najlepszych i aktualnych informacji oraz zapewniać im najlepszą opiekę kliniczną zgodnie z obecnym stanem wiedzy w tej dziedzinie. W codziennej praktyce wsparciem dla personelu medycznego prowadzącego leczenie cukrzycy mogą być wyniki uzyskiwane w badaniach naukowych. Takie postępowanie określa się mianem praktyki opartej na dowodach (evidence-based practice). Głównym celem praktyki opartej na dowodach jest wspieranie klinicystów w dążeniach do leczenia chorych z wykorzystaniem najlepszych dostępnych metod terapeutycznych, w tym zarówno farmakoterapii, jak i interwencji edukacyjnych i behawioralnych. Praktyka oparta na dowodach obejmuje systematyczne analizowanie dostępnych dowodów z opublikowanych badań naukowych, dokonywanie syntezy wyników tych badań, a także wykorzystywanie tych informacji do udzielania odpowiedzi na pytania kliniczne i podejmowania decyzji związanych z codzienną praktyką kliniczną.
Informacje uzyskane podczas krytycznej analizy dostępnych dowodów z najnowszych badań naukowych mogą być na bieżąco wykorzystywane w praktyce klinicznej do optymalizacji prewencji, edukacji i leczenia cukrzycy. Krytyczne przeglądy dostępnych dowodów mogą być dokonywane przez różnych członków wielodyscyplinarnego zespołu zajmującego się leczeniem cukrzycy, a następnie wykorzystywane na różne sposoby, na przykład w celu 1) ułatwienia poszczególnym klinicystom zdobywania aktualnej wiedzy i podejmowania świadomych decyzji dotyczących wyboru i stosowania strategii edukacyjnych, behawioralnych i klinicznych (tj. postępowania zgodnie z zasadami najlepszej praktyki), 2) pomocy decydentom w opracowywaniu standardów postępowania, 3) ułatwienia organizacjom opracowywania standardów akredytacji programów terapeutycznych, 4) informowania innych świadczeniodawców, przedstawicieli innych dyscyplin medycyny oraz innych instytucji o najlepszych zasadach praktyki w zakresie leczenia cukrzycy, a także  5) wspomagania decyzji dotyczących refundacji świadczeń. Ponieważ napisano już wiele na temat znaczenia opierania się na dowodach z badań naukowych w celu zapewnienia odpowiedniej jakości opieki nad chorymi, w niniejszym artykule zwrócono uwagę na praktyczne strategie, które mogą pomóc zapracowanemu personelowi medycznemu zajmującemu się leczeniem cukrzycy w prowadzeniu praktyki opartej na dowodach.