Streszczenie
W ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił istotny wzrost liczby zarejestrowanych leków przeciwcukrzycowych. W 1994 roku jedynymi powszechnie stosowanymi metodami leczenia zmniejszającego stężenie glukozy we krwi były interwencje ukierunkowane na styl życia, metformina, pochodne sulfonylomocznika oraz insulina. Obecnie dostępnych jest 11 klas leków przeciwcukrzycowych, a nad wieloma kolejnymi trwają prace.
Mimo tego wzrostu możliwości leczenia cukrzyca była w 2011 roku główną przyczyną ślepoty, niewydolności nerek oraz nieurazowych amputacji kończyn dolnych w Stanach Zjednoczonych, a w 2006 roku koszty leczenia powikłań cukrzycy wyniosły w tym kraju 22,9 miliarda dolarów. Te skutki można przynajmniej częściowo przypisywać stosowaniu wysoce niedoskonałych metod leczenia cukrzycy, które charakteryzują się ograniczoną skutecznością, niedogodnymi działaniami niepożądanymi, a także niekorzystnymi sposobami podawania leku.
Mimo to definicja idealnego leczenia cukrzycy nie jest oczywista, ponieważ nowe leki przeciwcukrzycowe są oceniane na podstawie różnych cech, od oddziaływania na homeostazę glukozy do wpływu na umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych. Ściślejsze zdefiniowanie charakterystyki optymalnego leczenia ma znaczenie dla oceny wartości obecnie stosowanych leków, a także zrozumienia, jak wiele dodatkowych korzyści przyniosą aktualnie opracowywane nowe leki.
W niniejszym przeglądzie przeanalizujemy, jaki powinien być idealny lek przeciwcukrzycowy z perspektywy kilku głównych stron zainteresowanych pracami nad nowymi lekami. Następnie omówimy najczęściej stosowane leki przeciwcukrzycowe, a także kilka nowych znajdujących się w fazie badań naukowych i ocenimy, w jakim stopniu każdy z nich spełnia kryteria idealnego leczenia. Omawiane leki przeciwcukrzycowe opisano nazwami handlowymi, aby odróżnić nowe leki o nazwach generycznych podobnych do nazw już stosowanych leków, a także zaznaczyć odrębności między różnymi środkami mającymi tę samą nazwę generyczną.
Dodaj do ulubionych