Przygotowanie do zalecania diet opartych na produktach roślinnych w celu zapobiegania i leczenia cukrzycy

Mimo że nawyki żywieniowe i masa ciała odgrywają niekwestionowaną rolę w cukrzycy typu 2, zagadnienie dotyczące tego, jaki sposób odżywiania się ma najkorzystniejszy wpływ na glikemię, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz kontrolę masy ciała, pozostają kontrowersyjne. Ujednolicone diety cukrzycowe o kontrolowanej wartości energetycznej, stosowane w przeszłości, zostały zastąpione przez indywidualizowane planowanie posiłków, a w ostatnich latach poradnictwo żywieniowe koncentruje się na obliczaniu ilości spożywanych węglowodanów oraz minimalizacji spożycia tłuszczów nasyconych i trans. W zaleceniach żywieniowych dla Amerykanów (Dietary Guidelines for Americans) ogłoszonych w 2010 roku przez Department of Agriculture uznanie zyskały diety oparte na produktach roślinnych, które zostały wszechstronnie ocenione w badaniach dotyczących redukcji i kontroli masy ciała oraz prewencji i leczenia chorób.
Osoby stosujące dietę opartą na produktach roślinnych typowo spożywają mniej kalorii, tłuszczów, tłuszczów nasyconych i cholesterolu, mają też mniejszy wskaźnik masy ciała (BMI) niż niewegetarianie. Stosowanie takich diet wiąże się również z większym spożyciem błonnika, potasu oraz witaminy C. W prospektywnych badaniach przeprowadzonych wśród dorosłych diety wegetariańskie w porównaniu z niewegetariańskimi wiązały się z rzadszym występowaniem cukrzycy typu 2, chorób układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienia tętniczego  i otyłości, a także mniejszym wykorzystaniem zasobów opieki zdrowotnej. W ramach zaleceń dietetycznych dla chorych na cukrzycę zarówno American Academy of Nutrition and Dietetics, jak i American Diabetes Association (ADA) uwzględniają obecnie właściwie zaplanowane diety oparte na produktach roślinnych (wegetariańskie i wegańskie) jako jeden ze sposobów planowania posiłków. W tym artykule przedstawiono pokrótce badania naukowe dotyczące diet opartych na produktach roślinnych, omówiono istotne kwestie dotyczące żywienia, a także przedstawiono praktyczne wskazówki dla klinicystów.