Streszczenie
Streszczenie
Cel badania. Celem Study of Coronary Atheroma by Intravascular Ultrasound: Effect of Rosuvastatin versus Atorvastatin (SATURN) było porównanie wpływu dwóch sposobów intensywnego leczenia statyną na progresję choroby wieńcowej, a także ocena ich bezpieczeństwa i profilu działań niepożądanych.
Projekt i metody. Seryjnej oceny za pomocą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej dokonano u 1039 pacjentów z chorobą wieńcową na początku obserwacji oraz po 104 tygodniach leczenia atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę lub rozuwastatyną w dawce 40 mg na dobę. Głównym punktem końcowym w analizie skuteczności leczenia była procentowa objętość blaszek miażdżycowych (percent atheroma volume, PAV), a drugorzędowym punktem końcowym w analizie skuteczności leczenia była łączna objętość blaszek miażdżycowych (total atheroma volume, TAV).
Wyniki. Po 104 tygodniach leczenia w grupie rozuwastatyny uzyskano mniejsze stężenie cholesterolu LDL (62,6 vs 70,2 mg/dl, p <0,001) oraz większe cholesterolu HDL (50,4 vs 48,6 mg/dl, p=0,01) niż w grupie atorwastatyny. Oba sposoby leczenia spowodowały podobne zmniejszenie PAV, natomiast rozuwastatyna miała korzystniejszy wpływ na TAV. Oba leki spowodowały regresję miażdżycy u większości chorych: PAV zmniejszyła się u 63,2% w grupie atorwastatyny oraz u 68,6% w grupie rozuwastatyny (p=0,07), natomiast TAV zmniejszyła się u odpowiednio u 64,7 i 71,3% (p=0,02). Oba leki charakteryzowały się możliwym do zaakceptowania profilem działań niepożądanych.
Wniosek. Maksymalne dawki rozuwastatyny i atorwastatyny spowodowały istotną regresję miażdżycy tętnic wieńcowych. Chociaż leczenie rozuwastatyną umożliwiło uzyskanie mniejszego stężenia cholesterolu LDL i większego cholesterolu HDL, oba sposoby leczenia spowodowały podobne zmniejszenie PAV.
Dodaj do ulubionych