Mechanizmy niewydolności układu autonomicznego związanej z hipoglikemią u chorych na cukrzycę

Upośledzone mechanizmy obrony przed hipoglikemią

Kiedy zmniejsza się stężenie glukozy we krwi, do fizjologicznych mechanizmów obrony przed hipoglikemią należy ograniczenie wydzielania hormonu komórek β trzustki o działaniu powodującym zmniejszenie stężenia glukozy, insuliny, nasilenie wydzielania hormonu komórek α trzustki o działaniu zwiększającym stężenie glukozy, glukagonu, a jeżeli nie dochodzi do wzrostu stężenia glukagonu, zwiększa się wydzielanie adrenaliny – hormonu rdzenia nadnerczy, który również zwiększa stężenie glukozy we krwi. Fizjologiczną obroną behawioralną jest spożycie węglowodanów, stymulowane przez objawy neurogenne (autonomiczne), które są w znacznej mierze pochodną odpowiedzi współczulnego układu nerwowego.1 Te mechanizmy obronne zilustrowano na rycinie 1. Ich skuteczność zapewnia stały dopływ glukozy do mózgu