Streszczenie
Mimo tak dużego rozpowszechnienia tego problemu wciąż nie ma swoistych danych, które ułatwiłyby zapobieganie VTE u większości kobiet w ciąży. Prawie wszystkie zalecenia są przeniesione z populacji nieciężarnych.
Obiektywnie ocenianą częstość występowania VTE u nieciężarnych opisuje się kategoriami małego, umiarkowanego i dużego ryzyka. Na przykład, pacjentka należy do grupy małego ryzyka, jeżeli jest poddawana małemu zabiegowi chirurgicznemu, ma mniej niż 40 lat i nie występują u niej inne czynniki ryzyka, natomiast osobę w wieku 40-60 lat z VTE w wywiadzie zalicza się do grupy dużego ryzyka. Mimo że nie dokonano analogicznej obiektywnej stratyfikacji ryzyka w czasie ciąży, te same terminy są też wykorzystywane w odniesieniu do ciężarnych.
U pacjentek niebędących w ciąży operacja jest istotnym czynnikiem ryzyka VTE, której częstość występowania w przypadku niestosowania żadnej formy profilaktyki wynosi 15-60% w zależności od rodzaju operacji.
Częstość występowania VTE opisywaną u nieciężarnych pacjentek internistycznych i chirurgicznych określano za pomocą czułych testów diagnostycznych u osób w większości bez objawów. Większość przypadków VTE wykrytych w ten sposób jest nie ma klinicznie i tylko część z nich prowadzi do istotnej chorobowości. Nie przeprowadzono analogicznych przesiewowych badań obserwacyjnych, w których określono by częstość występowania niemej klinicznie VTE w czasie ciąży. W badaniach epidemiologicznych dotyczących ciąży opisywane są incydenty VTE rozpoznane klinicznie. Ta różnica sposobu oceny powoduje, że porównywanie dostępnych danych na temat zapadalności u ciężarnych i nieciężarnych jest problematyczne.
Dodaj do ulubionych