Streszczenie
Kobietom na wybranych oddziałach położniczych w Wielkiej Brytanii przed porodem proponuje się możliwość oddania krwi pępowinowej do Banku Krwi Pępowinowej NHS (NCBB). Wyszkoleni pracownicy NBS uzyskują odpowiednią zgodę od pacjentek, a wyszkolone osoby pobierają krew, która jest wysyłana do NCBB, gdzie jest przetwarzana i magazynowana na ewentualne przyszłe potrzeby transplantacji od niespokrewnionego dawcy, podobnie jak w przypadku dawstwa szpiku. Krew pępowinowa badana jest pod kątem rozmaitych parametrów, w tym wykładników zakażenia, a także pod względem antygenów zgodności tkankowej (human leucocyte antigen, HLA). Istnieje możliwość zbadania antygenów zgodności tkankowej zarówno niespokrewnionego dawcy krwi pępowinowej, jak i dawcy szpiku, aby dobrać je dla dowolnego pacjenta wymagającego przeszczepienia HSC gdziekolwiek na świecie. Taki ustanowiony system przechowywania krwi nieukierunkowanej, czyli oddawanej z pobudek altruistycznych, należy odróżnić od przechowywania krwi pępowinowej z przeznaczeniem dla rodziny lub do przeszczepienia autologicznego, które oferują liczne komercyjnie firmy w Wielkiej Brytanii. Serwisy komercyjne proponują matkom długoterminowe przechowywanie HSC krwi pępowinowej ich własnych dzieci na wypadek, gdyby dziecko lub jego rodzeństwo zachorowało kiedykolwiek na chorobę metaboliczną, immunologiczną lub hematologiczną, która mogłaby być leczona wyłącznie przeszczepieniem komórek macierzystych z krwi pępowinowej własnej lub krewnego. Wraz z obietnicą możliwości wyleczenia lub poprawy stanu przy użyciu komórek macierzystych w przypadku chorób degeneracyjnych komercyjne banki krwi pępowinowej dodały te potencjalne korzyści do argumentów mających przekonać do osobistego przechowywania krwi pępowinowej.
Ulotki reklamowe rozprowadza sięw klinikach położniczych, oddziałach wspomagania rozrodu i gabinetach lekarskich oraz na szeroką skalę zamieszcza się reklamy w czasopismach dla kobiet i na stronach internetowych. Hasła promujące prywatne przechowywanie krwi wydają się przekonujące: „komórki macierzyste można uzyskać jedynie w momencie porodu”, „niewyobrażalna możliwość”, „jedyna w życiu okazja” na „zamrożenie jakby zapasowego układu immunologicznego”, „zapewnienie kluczowych składników do przyszłego leczenia”, „zachowanie czegoś, co być może któregoś dnia uchroni jego lub ją”.
Celem tego uaktualnionego dokumentu jest dostarczenie porady opartej na dowodach naukowych na temat magazynowania krwi pępowinowej, obecnego klinicznego zastosowania, bezpieczeństwa i prawnych implikacji pobierania oraz dylematu między prywatnym a altruistycznym przechowywaniem krwi pępowinowej i prawdopodobnej przydatności komórek macierzystych z krwi pępowinowej w przyszłości.