Streszczenie
Choroby układu krążenia (cardiovascular disease, CVD) są wciąż najczęstszą przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych. Rola zaburzeń lipidowych w patogenezie CVD została dobrze udokumentowana, ale możliwości leczenia hipolipemizującego były ograniczone aż do odkrycia w latach 70. XX wieku inhibitorów reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A (HMG-CoA). Te leki, często określane mianem statyn, zyskały od tamtego czasu popularność ze względu na zdolność skutecznego zmniejszania stężenia cholesterolu u chorych na CVD.
Cholesterol jest naturalnie występującą substancją, niezbędną dla procesów fizjologicznych organizmu. Spożywany cholesterol pochodzi głównie z produktów zwierzęcych, takich jak nabiał, mięso i jaja, ale w małych ilościach znajduje się także w roślinach i grzybach. Organizm może również sam wytwarzać cholesterol w wątrobie. Biosynteza cholesterolu następuje głównie przez wykorzystanie acetylo-CoA w szlaku reduktazy HMG-CoA. Organizm wykorzystuje cholesterol do tworzenia błon komórkowych i syntezy hormonów steroidowych. Ponieważ cholesterol jest w znacznym stopniu hydrofobowy i nierozpuszczalny we krwi, przenoszony jest razem z tłuszczami w cząsteczkach pokrytych białkami, które nazywa się lipoproteinami. Cholesterol zawarty we frakcji lipoprotein o małej gęstości (low-desity lipioprotein, LDL) często określa się jako zły cholesterol i uważa za jeden z głównych czynników prowadzących do rozwoju CVD. Cholesterol zawarty we frakcji lipoprotein o dużej gęstości (HDL) często określa się jako dobry cholesterol, ponieważ uważa się, że HDL usuwają nadmiar cholesterolu z krwi i transportują go z powrotem do wątroby w celu wydalenia z organizmu.
W Stanach Zjednoczonych podwyższone stężenie cholesterolu LDL, będące znanym czynnikiem ryzyka CVD, występuje u ponad 30% populacji. Co więcej, CVD są główną przyczyną zgonów dorosłych kobiet w Stanach Zjednoczonych. Hipercholesterolemia została bezpośrednio powiązana z wieloma rodzajami i postaciami CVD, w tym z dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego, incydentami przemijającego niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego (transident ischemic attack, TIA), udarami mózgu oraz chorobą tętnic obwodowych.