Streszczenie

Zgodnaz konsensusem definicja PCOS uznaje otyłość za objaw związany z zespołem, ale ponieważ tylko 40-50% kobiet z PCOS ma nadwagę, nie włącza jej do kryteriów diagnostycznych. Hiperandrogenizm pochodzenia jajnikowego u szczupłych kobiet związany jest głównie z nadmiarem hormonu luteinizującego (luteinising hormone, LH), natomiast u otyłych pacjentek jego działanie może być wzmacniane przez insulinę. U kobiet z zespołem policystycznych jajników częściej obserwuje się insulinooporność w porównaniu z kobietami o podobnej masie ciała, ale z prawidłową czynnością jajników. Insulinooporność stwierdza się u 10-15% szczupłych oraz u 20-40% otyłych kobiet z PCOS i są to pacjentki, u których występuje zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 w przyszłości.

2. Insulinooporność

Insulinooporność definiowana jest jako nieadekwatnie małe zmiany glikemii w odpowiedzi na daną ilość insuliny i zwykle jest spowodowana zaburzeniami funkcjonowania receptora insulinowego lub mechanizmów postreceptorowych. Insulinooporności towarzyszy zwiększone stężenie insuliny we krwi. Insulinooporność nie dotyczy wszystkich przejawów działania insuliny. Uważa się, że wysokie stężenie krążącej insuliny przyczynia się do nadmiernego wytwarzania androgenów w jajniku i do zaburzeń owulacji. Istnieje kilka skomplikowanych i kosztownych metod oceny insulinooporności, jednak w codziennej praktyce klinicznej nie stosuje się ich rutynowo. Wydaje się, że istotniejsze znaczenie ma badanie upośledzenia tolerancji glukozy.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (200 KB)