Streszczenie
Odpowiedź. Doustne leki hipoglikemizujące mają potwierdzone bezpieczeństwo i skuteczność w leczeniu cukrzycy typu 2, która typowo kojarzy się ze współistnieniem insulinooporności. Chociaż wiele danych wskazuje na skuteczność i bezpieczeństwo doustnych leków hipoglikemizujących w leczeniu cukrzycy ciążowej, brakuje informacji o ich podawaniu w czasie ciąży u kobiet z wcześniej rozpoznaną cukrzycą.
W pierwszym trymestrze ciąży za akceptowane uznaje się wartości HbA1C <7%, co minimalizuje prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań,wliczając w to wady płodu i poronienia.
Wartości HbA1C 7,2-9,1% wiążą się z 14% częstością występowania wad płodu. U omawianej pacjentki stwierdza się nieprawidłową kontrolę metabolizmu glukozy. Ponieważ jej bieżąca kontrola glikemii jest suboptymalna i brakuje danych dotyczących leczenia lekami doustnymi ciężarnej z uprzednio rozpoznaną cukrzycą, należy zmienić u pacjentki sposób dotychczasowego leczenia na insulinoterapię połączoną z modyfikacją diety i odpowiednim planem ćwiczeń.
Glibenklamid jest pochodną sulfonylomocznika drugiej generacji, bezpośrednio stymulującym wydzielanie insuliny przez komórki β. Do chwili obecnej uważano, że przechodzenie tego leku przez łożysko jest bez znaczenia. Ostatnie badania wskazują jednak na niewielki przezłożyskowy transport glibenklamidu i jego aktywnych metabolitów do krążenia płodu.
Metformina – lek z grupy biguanidów – zwiększa wrażliwość wątroby i tkanek obwodowych na działanie insuliny, hamując wydzielanie glukozy przez wątrobę i zwiększając jej zużycie przez tkankę mięśniową i tłuszczową. Niestety metformina łatwo przenika przez barierę łożyskową. Ostatnio przeprowadzone metaanalizy nie potwierdziły częstszego występowania zgonów noworodków i działania teratogennego doustnych leków przeciwcukrzycowych podawanych w I trymestrze ciąży.
Dodaj do ulubionych