Streszczenie
W założeniu wczesna korekta in utero mogłaby zapewnić lepsze rokowanie dla dziecka niż zabieg wykonany po urodzeniu. Leczenie pourodzeniowe jest jednak znacznie prostsze i nie tak traumatyczne dla matki. Dlatego skuteczna chirurgia płodu w każdym przypadku wymaga dokładnego zdefiniowania, które płody znajdują się w grupie o najgorszym rokowaniu, jeśli zabieg zostanie opóźniony do czasu urodzenia. Pomimo obiecującego charakteru chirurgii płodowej w przypadku korekty wad rozwojowych nie udowodniono w randomizowanych kontrolowanych badaniach, aby poprawiała ona wyniki leczenia (na przykład fetoskopowa okluzja tchawicy we wrodzonej przepuklinie przeponowej). Przepuklina oponowo-rdzeniowa nie jest wprawdzie wadą letalną dla płodu, ale korekta pourodzeniowa wiąże się z niekorzystnymi wynikami późniejszego rozwoju neurologicznego. Wczesne prace dotyczące otwartej chirurgii płodu w przypadku przepukliny oponowo-rdzeniowej, które obejmowały względnie małe, nierandomizowane kohorty, a dodatkowo wykonywano dość duże nacięcia macicy w celu uzyskania dostępu do płodu, podawały występowanie poważnych powikłań u matek i płodów. Dlatego kwestie dotyczące ryzyka w stosunku do korzyści płynących z zabiegu pozostały otwarte.