Pozwólmy ginekologom-położnikom praktykować mądrą medycynę: zmieńmy regułę 39 tygodnia

Uderzającym przykładem jest rozpowszechnienie rządowego nadzoru oraz regulacji szpitalnych zapobiegających wykonywaniu ponownego elektywnego cięcia cesarskiego przed ukończeniem 39 tygodnia ciąży. Doktor Lockwood omawia to zagadnienie w swoim artykule redakcyjnym w marcowym wydaniu Contemporary OB/GYN z 2009 roku [GpD 2009;11(5):29].
W klasycznym artykule Tity „Termin elektywnego ponownego cięcia cesarskiego w ciąży donoszonej a wyniki neonatologiczne” wykluczenie z badania 8,5% pacjentek nie było właściwe. Wnioski wynikające z analizy statystycznej badania mogłyby być inne, gdyby uwzględnić wyniki neonatologiczne u pacjentek po przebytej miomektomii oraz włączyć do badania noworodki, u których nie podejrzewano nieprawidłowego funkcjonowania jednostki maciczno-łożyskowej.
Decyzja, kiedy należy planować ponowne elektywne cięcie cesarskie, opiera się na koncepcji primum non nocere. Zakładając, że wskaźnik pęknięcia macicy wynosi 0,5%, w tym badaniu należałoby oczekiwać około 46 przypadków tego powikłania. W analizie ryzyka względem korzyści czy kosztów względem korzyści (risk:benefit; cost:benefit) należałoby uwzględnić te przypadki wraz z odsetkiem pacjentek,u których doszło do zapalenia błon płodowych, przedwczesnego oddzielenia łożyska i nieprawidłowych wyników badań w 39 tygodniu ciąży oraz jedno obumarcie płodu, do którego doszło przed ukończeniem tego tygodnia ciąży.