Streszczenie
Etiologia wady zależy od wieku pacjentów: w młodszej grupie wiekowej przyczyną jest wrodzona anomalia zastawki, w średnim wieku – procesy degeneracyjne na podłożu zastawki dwupłatkowej, a w populacji osób w wieku podeszłym– zwapnienie aparatu zastawkowego. Choroba reumatyczna jest aktualnie rzadką przyczyną stenozy aortalnej. Podstawowym narzędziem diagnostycznym u chorych ze zwężeniem zastawki aortalnej jest echokardiografia przezklatkowa, która pozwala rozpoznać wadę, określić jej stopień oraz wskazania do dalszego leczenia. Kontrolne badania echokardiograficzne służą do oceny progresji wady.
Echokardiografia przezklatkowa w zwężeniu zastawki aortalnej
W ocenie zwężenia zastawki aortalnej najprzydatniejsze jest badanie echokardiograficzne przezklatkowe, dwuwymiarowe oraz badanie doplerowskie z zastosowaniem metody fali ciągłej i pulsacyjnej.
BADANIE ECHOKARDIOGRAFICZNE DWUWYMIAROWE
Uwiększości chorych ze zwężeniemzastawki aortalnej badanie przezklatkowe dwuwymiarowe w projekcji przymostkowej w osi długiej i krótkiej naczyniowej pozwala na dokładną ocenę zastawki wraz z kompleksem aortalnym. Opis zmian echokardiograficznych powinien zawierać:
1) dane na temat liczby płatków/liczby zatok wieńcowych,
2) dane na tematmorfologii i funkcji płatków (ryc. 1): grubość płatków, obecność zwapnień, ograniczenie ruchomości (niepełne rozwarcie płatków zastawki aortalnej [płatki w skurczu nie przylegają do ścian aorty]), kopulasty kształt w czasie skurczu (tzw. doming) z brzegami skierowanymi do światła aorty,
3) dokładny opis zwapnień/zmian degeneracyjnych stwierdzanych w kompleksie aortalnym: dane na temat ich charakteru (pojedyncze/ogniskowe, zlewające się, konglomerat zwapnień), lokalizacji (brzegi płatków, spoidła, pierścień zastawki, przegroda międzykomorowa i/lub przedni płatek mitralny),
4) planimetryczną ocenę pola ujścia zastawki aortalnej (ryc. 2A, B),
5) wyniki pomiarów kompleksu aortalnego: pomiar średnicy drogi odpływu lewej komory (left ventricular outflow tract, LVOT), średnicy pierścienia zastawki, rozwarcia płatków zastawki aortalnej, opuszki aorty, STJ (sino-tubular junction) i aorty wstępującej (ryc. 3).