Obrazowanie wysiłkowej perfuzji mięśnia sercowego

W Stanach Zjednoczonych badanie SPECT jest obecnie najpopularniejszym sposobem oceny perfuzji serca. Badania mogą być wykonywane przy użyciu znaczników: tal 201, technet-99m sestamibu lub technet-99m tetrofosminu. Najczęściej stosowanymi markerami są te z grupy technetu, wynika to z wyższej energii fotonu, co w rezultacie daje mniejszą liczbę artefaktów z osłabienia, zwłaszcza w grupie otyłych pacjentów. Obrazy powstałe podczas badania są interpretowane automatycznie w odniesieniu do znormalizowanych danych. Mięsień lewej komory umownie jest podzielony na 17 segmentów. Pozwala to dokładnie oszacować anatomiczne położenie zaburzeń perfuzji. Blizna mięśnia sercowego prezentuje się jako brak perfuzji (w porównaniu do najsilniej perfundowanych segmentów), który utrzymuje się zarówno w czasie wysiłku, jak i spoczynku. Niedokrwienie jest definiowane jako zmniejszenie perfuzji w trakcie obciążenia oraz powrót w spoczynku.

Pewnym ograniczeniem metody są przeciwwskazania. Do bezwzględnych przeciwwskazań do badania wysiłkowego SPECT należą: niestabilna dławica piersiowa z bólem w ciągu ostatnich 48 godzin, zaostrzona niewydolność serca, przebyty zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 2-4 dni, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze powyżej 220/110mmHg, nadciśnienie płucne, groźne dla życia arytmie, zaawansowane bloki przedsionkowo-komorowe (bez rozrusznika serca), ostre zapalenie osierdzia lub mięśnia sercowego. Do przeciwwskazań względnych należą: zaburzenia neurologiczne, ortopedyczne lub pulmonologiczne utrudniające wysiłek, zaawansowane zmiany miażdżycowe w obwodowych naczyniach kończyn dolnych.

Test z obciążeniem farmakologicznym również posiada wiele ważnych bezwzględnych przeciwwskazań, wśród których należy wymienić: nadreaktywność oskrzeli, epizody obturacji w wywiadzie, wywiad chorób płuc (astma, nadciśnienie płucne), chorzy po intubacji, zbyt niskie ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe<90mmHg), ciężkie wady zastawkowe serca oraz oczywiście nadwrażliwość na adenozynę lub dipiridamol. Pacjentomwymagającym metyloksantyn do opanowania obturacji oskrzeli, nie powinno się podawać wazodylatorów. Średnia czułość oraz swoistość wysiłkowego badania oceny perfuzji mięśnia sercowego metodą SPECT wynoszą odpowiednio 86 i 74%. Zarówno czułość, jak i swoistość są najwyższe dla choroby wielonaczyniowej, w dalszej kolejności jednonaczyniowej gałęzi zstępującej, prawej tętnicy wieńcowej, a najniższe dla gałęzi okalającej.

Przyczyną wyników fałszywie dodatnich mogą być artefakty związane z obecnością dużych gruczołów piersiowych u kobiet lub otyłością. Z drugiej strony podwyższona aktywność radiologiczna jelit może skutkować uzyskiwaniem wyników fałszywie ujemnych. W kilku badaniach klinicznych wykazano, że prawidłowy obraz wysiłkowego badania SPECT wskazuje na niskie prawdopodobieństwo (<1%) niepomyślnych incydentów sercowych, takich jak śmierć sercowa lub zawał mięśnia sercowego. Powyższy poziom ryzyka jest niezależny od płci, wieku, objawów, a nawet obecności zmian anatomicznych świadczących o chorobie wieńcowej. Gdy bierzemy pod uwagę grupę chorych z zaburzeniemperfuzji w badaniu SPECT, to czynniki, takie jak cukrzyca, rozmiar oraz ciężkość zaburzeń ukrwienia, pozwalają ich pogrupować w tymobszarze większego ryzyka oraz ewentualnych korzyści z rewaskularyzacji. Ocena perfuzji po obciążeniu farmakologicznym jest zarezerwowana dla pacjentów niezdolnych do wykonania submaksymalnego wysiłku.