Streszczenie
Na jednym z ostatnich szkoleń zadano mi pytanie – „Czy to prawda, że na egzaminie EKG w Instytucie Kardiologii oblewa się za rozpoznanie załamka R, gdy ma on mniej niż 1 mm. Takie krążą słuchy i pogłoski.” „Podobno uważa pan, że jeżeli załamek R ma mniej niż 1 mm, to znaczy, że go nie ma, a o tym nie piszą w podręcznikach EKG.” Atmosfera na kursach zawsze jest inna w okresach przedegzaminacyjnych, co jest widoczne w pytaniach, próbach nadinterpretacji zapisów EKG. Mam to szczęście, że mogę przynajmniej próbować dementować te pogłoski. Niniejszym oświadczam, że w Instytucie Kardiologii w Aninie na egzaminie z EKG komisje nie stawiają na szali przesądzającej – zda/nie zda zmian EKG, których amplituda jestmniejsza niż 1mm. Poza wszystkim decyzje o zaliczeniu/niezaliczeniu są zawsze komisyjne. Myślę, że te dwa fakty może potwierdzić na przykład dr Dariusz Wojciechowski, który bardzo często zasiada w komisjach egzaminacyjnych w Instytucie Kardiologii. Wróćmy do kwestii traktowania zmian w EKG o amplitudzie mniejszej niż 1 mm. Oczywiście należy przypomnieć, że uniwersalna definicja zawału serca nakazuje traktować jako istotne obniżenie ST wynoszące 0,5 mm. Już pisałem wcześniej, że moim zdaniem na zwykłym wydruku EKG takie rozpoznanie, taka dokładność oceny ST jest niemożliwa. Jest możliwa, gdy EKG jest wykonane na systemie cyfrowym, gdy możemy na ekranie komputera powiększyć jedną ewolucję i funkcją „caliper” zmierzyć obniżenie ST. Przy zwykłym wydruku, nawet najwyższej jakości, rozdzielczość 0,5 mm jest poza granicą naszego oka. Innym nie do końca rozstrzygniętym problemem jest zagadnienie granicy rozpoznawalności tego, co istotne w zakresie amplitudy załamków zespołu QRS. Wiemy np. z lektury chociażby uniwersalnej definicji zawału serca, że załamek Q musi mieć amplitudę przynajmniej 1 mm, aby mógł być traktowany jako patologiczny. A co z załamkiem R?Mamy takie dwie newralgiczne lokalizacje – odprowadzenia ściany dolnej i ściany przednio-przegrodowej.
Dodaj do ulubionych