Streszczenie
Przewaga pomostowania aortalno-wieńcowego nad angioplastyką z użyciem stentów uwalniających lek u osób z chorobą wieńcową trójnaczyniową lub zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej – wyniki badania SYNTAX W jednym z marcowych numerów tygodnika New England Journal ofMedicine ukazał się artykuł przedstawiający wyniki badania SYNTAX – wieloośrodkowej międzynarodowej próby klinicznej, w której randomizację przeprowadzano w latach 2005-2007. Do badania włączano 1800 osób z chorobą wieńcową trójnaczyniową lub istotnym zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej, bez wywiadu interwencji na naczyniach wieńcowych, u których warunki anatomiczne pozwalały na podjęcie leczenia zarówno za pomocą angioplastyki wieńcowej z implantacją stentów uwalniających lek (DES), jak i operacji pomostowania aortalno-wieńcowego. Z omawianego badania wykluczono pacjentów, u których z uwagi na obraz zwężeń w naczyniach wieńcowych lub stan kliniczny preferowany był którykolwiek sposób postępowania – włączono ich do równolegle prowadzonego rejestru. Osoby włączone do badania randomizowano następnie do leczenia za pomocą angioplastyki wieńcowej z implantacją stentu uwalniającego (grupa PCI) lub do leczenia operacyjnego (grupa CABG). Celem badania było wykazanie, że w omawianej grupie leczenie PCI jest tak samo skuteczne jak zabieg kardiochirurgiczny (analiza typu non-inferiority). Intencją operatorów była rewaskularyzacja wszystkich naczyń o średnicy >1,5 mm, zwężonych ≥50%. Rosuwastatyna nie poprawia rokowania osób przewlekle dializowanych – wyniki badania AURORA W pierwszym kwietniowym numerze New England Journal of Medicine ukazał się artykuł przedstawiający wyniki bardzo ciekawego wieloośrodkowego randomizowanego badania AURORA (A Study to Evaluate the Use of Rosuvastatin in Subject on Regular Hemodialysis: An Assessment of Survival and Cardiovascular Events), mającego na celu ocenę wpływu stosowania statyn u pacjentów przewlekle dializowanych. Dotychczas jedynym dużym badaniemdotyczącymtego zagadnienia wśród pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i cukrzycą była niemiecka próba kliniczna 4D (Die Deutsche Diabetes Dialyse Studie), która nie wykazała poprawy rokowania w grupie leczonej atorwastatyną. Do omawianego badania włączono blisko 2800 pacjentów w wieku 50-80 lat ze schyłkową niewydolnością nerek, leczonych hemodializami lub ultrafiltracją od co najmniej 3 miesięcy. Głównymi kryteriami wykluczającymi było leczenie statynami w czasie ostatnich 6 miesięcy, oczekiwany czas przeszczepienia nerki poniżej roku, poważne choroby hematologiczne, rozrostowe, układu pokarmowego, zakaźne, metaboliczne (z wyjątkiem cukrzycy), z powodu których szacowany czas przeżycia wynosił mniej niż rok. Dodanie klopidogrelu do terapii kwasem acetylosalicylowym zmniejsza liczbę niepożądanych zdarzeń wśród osób z migotaniem przedsionków, u których leczenie antagonistami witaminy K jest niewskazane – wyniki badania ACTIVE A Ważnym wydarzeniem na kongresie American College of Cardiology w Orlando w Stanach Zjednoczonych było ogłoszenie wyników badania ACTIVE A, które bez zwłoki opublikowane zostały w New England Journal of Medicine. Wyniki omawianego badania wskazują namożliwość poprawy rokowania osób z migotaniem przedsionków, u których leczenie antagonistami witaminy K jest niewskazane. Do badania włączono około 7500 chorych z migotaniem przedsionków (utrwalonym w 64%, przetrwałym w 14%, napadowym w 22%) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka wystąpienia udaru mózgu, do których należą: wiek ≥75 lat, nadciśnienie tętnicze, przebyty udar mózgu, TIA lub epizod zatorowości obwodowej, frakcja wyrzutowa lewej komory <45%, obwodowa choroba naczyń, wiek 55-74 lata, współistniejąca cukrzyca lub choroba wieńcowa. Pacjentów wykluczano z udziału w badaniu, jeśli wymagali leczenia antagonistą witaminy Klub klopidogrelem oraz jeśli występował u nich którykolwiek z poniższych czynników ryzyka krwawienia: udokumentowana w ostatnich 6 miesiącach choroba wrzodowa, wywiad krwawienia wewnątrzczaszkowego, istotna trombocytopenia, aktywna choroba alkoholowa. Rosuwastatyna w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – JOWISZA ciąg dalszy… Pod koniec marca 2009 r., na stronie internetowej New England Journal ofMedicine ukazał się artykuł oczekujący na druk we wspomnianymczasopiśmie, będący analizą badania JUPITER pod kątem wystąpienia drugorzędowego punktu końcowego – żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dla przypomnienia, gdyż była już o tym mowa na łamach Kardiologii po Dyplomie, celem omawianej próby klinicznej było udowodnienie skuteczności statyn w prewencji niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych w grupie zdrowych osób z prawidłowymstężeniemcholesterolu LDL, a podwyższonym stężeniem białka CRP. Szyć czy nie szyć? – wyniki badania STICH Hypothesis 2 Szerokim echem na kongresie American College of Cardiology odbiło się ogłoszenie wyników badania STICH (Surgical Treatment for IschemicHeart Failure), które zostały równolegle opublikowane w New England Journal of Medicine. Celemomawianej wieloośrodkowej randomizowanej próby klinicznej miało być wykazanie korzystnego wpływu chirurgicznej plastyki lewej komory u pacjentów z istotnie upośledzoną frakcją wyrzutową lewej komory. Do badania włączono 1000 osób z chorobą wieńcową wymagającą wykonania pomostowania aortalno-wieńcowego przy współistnieniu frakcji wyrzutowej ≤35% oraz z zaburzeniami kurczliwości (akineza, dyskineza) przede wszystkim w obrębie ściany przedniej lewej komory. Z badania wykluczeni byli pacjenci, u których świeżo dokonał się zawał mięśnia sercowego oraz u których istniała konieczność wymiany zastawki aortalnej lub wykonania zabiegu angioplastyki wieńcowej, a także ci, u których szacowany czas przeżycia z powodu choroby pozasercowej, wynosił poniżej 3 lat. Polycap – korzyści dotyczące czynników ryzyka oraz dobra tolerancja preparatu złożonego – wyniki badania TIPS Na kongresie American College of Cardiology ogłoszono wyniki bardzo ciekawego badania, przeprowadzonego w Indiach, którego wyniki równolegle opublikowano na łamach pisma The Lancet. W próbie klinicznej TIPS (The Indian Polycap Study), zaprojektowanej oraz objętej merytorycznym patronatem przez profesora Salima Yusufa z McMaster University w Kanadzie, badano bezpieczeństwo podawania złożonego preparatu o nazwie Polycap oraz jego skuteczność w zmniejszaniu czynników ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego u zdrowych osób w średnim wieku. Badanie TIPS przeprowadzono w 50 ośrodkach na terenie Indii. Włączono nieznacznie powyżej 2000 uczestników, osób w wieku 45-80 lat, z jednym z poniższych czynników ryzyka: cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze (wartości poniżej 160/100 mm Hg), palenie tytoniu, podwyższony wskaźnik talia-biodra, stężenie cholesterolu LDL >3,1mmol/l lub HDL <1,04mmol/l. Kryteria wykluczające z badania były następujące: wcześniejsze przyjmowanie badanych leków, przyjmowanie dwóch lub więcej leków hipotensyjnych, stężenie cholesterolu LDL >4,5mmol/l, stężenie kreatyniny wyższe niż 2mg/dl oraz potasu >5,5 mmol/l, uszkodzenie wątroby, astma, ciąża lub okres karmienia piersią. Czterysta dwanaście osób włączonych do badania randomizowano do grupy, która przyjmowała kapsułki zawierające 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 50 mg atenololu, 5 mg ramiprilu, 20 mg simwastatyny i 100 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) (kapsułka Polycap). Pozostali uczestnicy badania w liczbie po około 200 osób w sposób losowy przydzielani byli do grup otrzymujących następujące połączenia leków w dawkach jak w Polycap: wyłącznie kwas acetylosalicylowy lub simwastatynę lub hydrochlorotiazyd oraz trzy kombinacje zawierające dwa leki hipotensyjne, trzy leki hipotensyjne, trzy leki hipotensyjne z dodatkiem ASA.