Kontrola ciśnienia tętniczego u chorych poddawanych leczeniu chirurgicznemu: kiedy nadciśnienie tętnicze może niekorzystnie wpłynąć na wyniki leczenia w okresie okołooperacyjnym?

Mimo iż opracowano zalecenia dotyczące leczenia ogólnej populacji pacjentów z nadciśnieniem, nie ma takich wytycznych odnoszących się do oceny przed operacją oraz postępowania w okresie okołooperacyjnym u pacjentów z nadciśnieniem, którzy są poddawani operacji niekardiochirurgicznej. Szczególne znaczenie ma zidentyfikowanie grup zagrożonych powikłaniami, a także wskazań do zaniechania operacji w celu wcześniejszego leczenia nadciśnienia i w ten sposób zmniejszenia tego ryzyka. W niniejszym przeglądzie przeanalizowano zależności między nadciśnieniem, farmakoterapią, znieczuleniem oraz niepomyślnymi wynikami leczenia u tych osób. Dokonano analizy dostępnych danych i sformułowano zalecenia dotyczące identyfikacji pacjentów z grupy największego ryzyka niepomyślnych incydentów sercowo-naczyniowych i umieralności z przyczyn sercowych. Na podstawie uzyskanych wyników można dojść do wniosku, że jedynymi chorymi, u których uzasadnione może być zaniechanie operacji w celu wcześniejszego uzyskania lepszej kontroli ciśnienia tętniczego, są pacjenci z nadciśnieniem stopnia 2 i towarzyszącymi powikłaniami narządowymi oraz pacjenci z nadciśnieniem stopnia 3 (ciśnienie tętnicze >180/110 mm Hg. Wprowadzenie
W Wielkiej Brytanii nadciśnienie tętnicze występuje u około 7,5 miliona osób. Większość leczonych otrzymuje beta-adrenolityki lub diuretyki, jednak od 80 do 85% pacjentów nie jest leczonych lub otrzymuje niedostateczne leczenie. Zgodnie z zaleceniami zarówno Światowej Organizacji Zdrowia, jak i British Hypertension Society docelowe ciśnienie tętnicze w podstawowej opiece zdrowotnej wynosi mniej niż 140/85 mm Hg u pacjentów bez cukrzycy oraz mniej niż 140/80 mm Hg u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą.