Czy opis EKG zależy od punktu widzenia? - ciąg dalszy

Dr Piotr Bienias: Zapis holterowski z przesuwem 25 mm/s, widoczne są pobudzenia wystymulowane. Na wstępie chciałbym podkreślić, że na egzaminie możemy się spotkać z różnymi sytuacjami dotyczącymi zapisów stymulatorowych. Zapis taki może być opatrzony różnymi parametrami dotyczącymi pracy rozrusznika.Najczęściej podawane są typ stymulatora oraz częstość cyklu podstawowego. Niekiedy może być podana wartość opóźnienia
przedsionkowo-komorowego, czas refrakcji przedsionkowej lub komorowej, jak
również histereza. Zwyczajowo parametry te wyrażone są skrótami angielskimi, np. AVD/AVI, ARP lub VRP. Z oczywistych względów ich znajomość, a także rozumienie znaczenia dla pracy stymulatora jest kluczowa dla prawidłowego opisu elektrokardiogramu.
Zapis stymulatorowy może być także na egzaminie nieopatrzony żadnymi dodatkowymi informacjami, jak to ma miejsce na prezentowanym przykładzie. Opis ogranicza się wtedy tylko do analizy pobudzeń wystymulowanych, kardiotopowych i odpowiedzi stymulatora na pobudzenia własne. Zakładamy wtedy również, że stymulator nie ma włączonej funkcji histerezy.W zasadzie możemy opisać bezpiecznie – stymulacja sekwencyjna, DDD. W innych sytuacjach też należy opisywać tryb pracy stymulatora, gdyż nie wiadomo, czy np. widoczna stymulacja AAI nie jest w danymmomencie tylko trybempracy wszczepionego choremu stymulatora dwujamowego.
Analiza prezentowanego zapisu. Stymulacja w trybie DDD 65/min oraz w trybie
VAT/VDD po kardiotopowych pobudzeniach zatokowych i przedsionkowych. Pobudzenia prawdopodobnie zatokowe przed 1 i 7 zespołem komorowym, przedwczesne pobudzenia przedsionkowe przed 4 i 9. Okresowo występuje wsteczne przewodzenie komorowo-przedsionkowe z wstecznymi załamkami P (po pobudzeniach 1, 2, 4, 7 i 9). Stymulacja w przedsionku i komorze skuteczna. Wstępna ocena wskazuje na okresową nadczułość w kanale przedsionkowym (po pobudzeniu 1, 4 i 7). Znawcy zagadnienia będą podejrzewać włączoną histerezę, na co wskazuje ten samczas trwania „dłuższych” odstępów RR (54/min). Przesłanka ta jest na tyle istotna, że nadczułość w przedsionku
można rozpoznać wyłącznie po zapewnieniu ze strony komisji egzaminacyjnej, że histerezy nie należy uwzględniać w opisie tego elektrokardiogramu. Nie wolno też zapomnieć o ocenie sterowania w komorze, w tym przypadku jest ona niemożliwa z uwagi na brak pobudzeń własnych.