Streszczenie
Choroby układu sercowo-naczyniowego stanowią najczęstszą(sięgającą 60%) przyczynę zgonu chorych z przewlekłą niewydolnością nerek (PNN). Nadciśnienie tętnicze, przewodnienie i zaburzenia biochemiczne, stanowią główne czynniki wpływające na powikłania naczyniowo-sercowe. Kardiomiopatia mocznicowa dotyczy zmian w układzie krążenia, takich jak: przerost lewej komory, choroba wieńcowa czy niewydolność serca. Spośród wyżej wymienionych patologii najczęściej (w 75-95% przypadków)stwierdzany jest przerost lewej komory serca. Wymienione zmiany współistnieją z niedokrwistością oraz zaburzeniami stężenia wapnia i fosforanów, doprowadzając do istotnych zaburzeń układu krążenia, takich jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, hipotonia dializacyjna, niewydolność serca czy nagły zgon. Echokardiografia wykorzystywana do oceny wielu nieprawidłowości stwierdzanych w układzie krążenia u chorych z PNN umożliwia też monitorowanie zmian w obrębie serca i dużych naczyń podczas leczenia nerkozastępczego za pomocą: hemodializy (HD), dializy otrzewnowej (CADO) czy przeszczepienia nerki (PN).Wielokrotnie powtarzane badania pozwalają ocenić zakres zmian zachodzących w czasie. Dotyczą one kurczliwości lewej komory serca, jej geometrii czy funkcji zastawek. Ocena ultrasonograficzna serca umożliwia uzyskanie danych pomocnych w wyborze metody leczenia, a także pozwala określić wpływ zastosowanej terapii na morfologię, czynność skurczową i rozkurczową lewej komory. Badanie echokardiograficzne wykonuje się niekiedy w celu oceny układu krążenia przed i po pojedynczym zabiegu HD. Zwykle stwierdza się zmniejszenie pojemności wyrzutowej, skrócenie czasu wyrzutu i zmniejszenie wymiarów LK serca po zakończeniu hemodializy. Najczęstsze zmiany w badaniu echokardiograficznym u chorych z PNN U chorych z PNN w badaniu echokardiograficznym najczęściej stwierdza się płyn w worku osierdziowym, przerost lewej komory serca, zwapnienia w obrębie zastawek.
Dodaj do ulubionych