Doniesienia kliniczne ostatniego miesiąca

Ciekawych wniosków dostarcza analiza wieloletniej obserwacji uczestniczek badania Women’s Health Initiative obejmująca ponad 90 000 kobiet w wieku 50-79 lat bez choroby układu sercowo-naczyniowego i bez choroby nowotworowej w chwili rozpoczęcia badania. Autorzy ze Stanów Zjednoczonych oceniali wpływ czynników psychologicznych na rokowanie w tej populacji. Analizowano 2 cechy: cynizm (mierzony za pomocą kwestionariusza Cook-Medley obejmującego 13 pytań z odpowiedziami „tak” lub „nie”) oraz pesymizm (oceniany na podstawie analizy Life Orientation Test-Revised). Kobiety zostały podzielone na kwartale pod względem punktacji uzyskanej w obu testach. Długość okresu obserwacji wynosiła ponad 8 lat. Circulation 2009; 120:656-662 Istotny wpływ diagnostyki z zastosowaniem rezonansu magnetycznego serca na postępowanie u chorych

W pracy opublikowanej na internetowych stronach Journal of the American College of Cardiology opublikowano pracę obejmującą największą do tej pory grupę osób, u których wykonano badanie rezonansu magnetycznego serca (cardiac magnetic resonance, CMR).Analiza objęła 11 040 kolejnych pacjentów z 20 ośrodków CMR w Niemczech, u których wykonano badanie ze wskazań medycznych zgodnie z obowiązującymi zaleceniami. Wszystkie badania były sfinansowane z ogólnych środków na ochronę zdrowia.

J Am Coll Cardiol 2009, w druku


Tikagrelor – nowy doustny skuteczny i bezpieczny lek przeciwpłytkowy?

Na kongresie Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego w Barcelonie oraz jednocześnie w internetowym wydaniu New England Journal of Medicine zaprezentowano wyniki badania PLATO (Platelet Inhibition and Patient Outcomes), w którym porównywano klopidogrel oraz tikagrelor (odwracalny bezpośredni antagonista receptorów płytkowych P2Y12) u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym(OZW) z uniesieniem odcinka ST lub bez niego(ok. 38% stanowili pacjenci z ostatecznym rozpoznaniem zawału serca z uniesieniem odcinka ST, ok. 43% z zawałem serca bez uniesienia odcinka ST, a ok. 17% z niestabilną chorobą wieńcową; w pozostałych przypadkach było inne ostateczne rozpoznanie lub brakowało danych). Badaniem objęto ponad 18 000 chorych, których randomizowano do leczenia klopidogrelem (dawka nasycająca300 lub 600mg, dawka podtrzymująca 75mg/24 h) lub tikagrelorem (180 mg dawki nasycającej, dawka podtrzymująca90 mg 2 × dobę). Pierwotny złożony punkt końcowy badania stanowiło wystąpienie zgonu z przyczyn naczyniowych, zawału serca lub udaru mózgu.

N Engl J Med 2009; 361:1108-1111


Bierne palenie tytoniu pogarsza rokowanie u osób po ostrych zespołach wieńcowych

Autorzy ze Szkocji przeprowadzili analizę wpływu biernego palenia u osób po ostrym zespole wieńcowym (OZW), które nigdy nie paliły tytoniu.

Heart 2009; 95:1415-141


Dabigatran co najmniej tak samo dobry jak warfaryna u osób z migotaniem przedsionków

Na kongresie w Barcelonie zaprezentowano również wyniki badania RE-LY (Randomized Evaluation of Long-Term Anticoagulation Therapy), w którym porównywano różne schematy leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów z migotaniem przedsionków. Do badania włączono ponad 18 000 osób z migotaniem przedsionków i co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka wystąpienia udaru mózgu: przebyty udar mózgu lub TIA, frakcja wyrzutowa lewej komory<40%, objawy niewydolności serca w klasie co najmniej II wg NYHA w ciągu 6 miesięcy przed włączeniem do badania, wiek ≥75 lat lub 65-74 lata z towarzyszącą cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym lub chorobą wieńcową.

NEJM 2009; 361:1200-1202


CRT przynosi korzyści u osób z niewydolnością serca w klasach I i II wg NYHA

Kolejnym ważnym doniesieniem zaprezentowanym na kongresie Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego były wyniki badania MADIT CRT (Multicenter Automatic Defibrillator Implantation Trial with Cardiac Resynchronization Therapy). Celem badania była ocena, czy terapia resynchronizująca (CRT) będzie miała wpływ na śmiertelność lub występowanie zdarzeń związanych z niewydolnością serca u osób z niewielkimi objawami tej choroby. Do badania włączono 1820 osób z niewydolnością serca o etiologii niedokrwiennej lub innej niż niedokrwienna w klasie I lub II wg NYHA, frakcją wyrzutową lewej komory <30% i czasem trwania zespołu QRS ≥130 ms. Uczestnicy byli randomizowani w stosunku 3:2 do wszczepienia układu CRT z opcją kardiowertera-defibrylatora (CRT-ICD) – łącznie 1089 osób lub do wszczepienia wyłącznie ICD (n=731).

N Engl J Med 2009; w druku


Leczenie niezabezpieczonego pnia lewej tętnicy wieńcowej u osób z ostrymi zespołami wieńcowymi

Na stronach internetowych European Heart Journal i jednocześnie na kongresie Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego opublikowano wyniki 8-letniej obserwacji chorych z rejestru GRACE dotyczącej leczenia rewaskularyzacyjnego chorych z niezabezpieczonym pniem lewej tętnicy wieńcowej. Analizą objęto ponad 43 000 osób, spośród których u 1799 stwierdzano istotne zwężenie w niezabezpieczonym pniu lewej tętnicy wieńcowej. W tej grupie u 514 wykonano angioplastykę pnia (PCI), u 612 osób pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), a 673 leczonych było zachowawczo. U 43 wykonano CABG i PCI i grupa ta została wyłączona z analizy. Śmiertelność wewnątrzszpitalna wynosiła7,7%, a 6-miesięczna 14%. Pacjenci, u których wykonano PCI, charakteryzowali się większym ryzykiem z uwagi na częstsze występowanie zawału serca z uniesieniem odcinka ST w tej grupie, większy odsetek osób we wstrząsie kardiogennym oraz po zatrzymaniu krążenia.

Eur Heart J 2009, w druku


Duża wartość testów wysokiej czułości wykrywających troponinę I

W New England Journal of Medicine jednocześnie ukazały się dwie prace dotyczące przydatności nowych testów wysokiej czułości wykrywających troponinę I. W pierwszym badaniu analizowano wartość diagnostyczną testu Troponin I Ultra firmy Siemens (najniższe wykrywane stężenie dla testu wynosi 0,006 ng/ml, punkt odcięcia stanowiący 99 perycentyl ustalono na 0,04 ng/ml)u 1813 pacjentów z podejrzeniem zawału serca w 3 ośrodkach w Niemczech. Porównania dokonywano z innymi klasycznymi markerami martwicy mięśnia sercowego: troponiną T, frakcją MB kinazy kreatynowej (CK-MB), kinazą kreatynową (CK) oraz mioglobiną.

N Engl J Med 2009; 361:868-77.