Jak zrobić coś z niczego – czyli o metodach ablacji arytmii „elektrofizjologicznie złośliwych”

W celu zwiększenia szans dokładnego mapowania podczas nielicznych pobudzeń dodatkowych systemy elektrofizjologiczne zaopatrzono w specjalne narzędzia do mapowania podłoża tego typu arytmii. Pierwsze narzędzie wprowadzono w systemie EnSite i będzie ono dokładniej zaprezentowane podczas omawiania tego systemu. W przypadku systemu CARTO celowi temu służy elektroda QwikStar®, na której skoncentrujemy się w obecnym odcinku. Opis przypadku Czterdziestosiedmioletnia nauczycielka z wieloletnimi wywiadami kołatań serca, która odczuwała zarówno pojedyncze pobudzenia dodatkowe, jak i częstoskurcze z towarzyszącymi zasłabnięciami. Raz wystąpiła pełna utrata przytomności. W monitorowaniu EKG metodą Holtera stwierdzono 30 830 pobudzeń komorowych, w tym 23 417 pojedynczych, pary, salwy oraz epizod samoograniczającego się i utrwalonego VT o częstości210/min (ryc. 1, 2). Wobec nieskuteczności leczenia beta-adrenolitykiem i antagonistą wapnia pacjentka została zakwalifikowana do ablacji z użyciem systemu CARTO. Ponieważ arytmia była źle tolerowana, zaplanowano zabieg z wykorzystaniem elektrody QwikStar®. Wyjściowo w zapisie EKG obserwowano bardzo liczne pobudzenia komorowe, często w formie złożonej, w tym szybkie VT (ryc. 3, 4). Elektrodą QwikStar® wykonano mapę drogi odpływu prawej komory. Kolejne punkty zbieranej mapy zaprezentowano na rycinach 5-12. Najwcześniejszą aktywację stwierdzono w obszarze górno-przegrodowym. Elektrodą o końcówce 8 mm wykonano w tym obszarze serię aplikacji (ryc. 13). Początkowo nasilały one formy złożone arytmii, po których uległa ona trwałemu wyciszeniu. W czasie 30-minutowej obserwacji po ostatniej aplikacji nie występowały komorowe zaburzenia rytmu. Sumaryczny czas zabiegu wyniósł 95 minut, łączny czas 4 aplikacji RF – 6 minut i 30 sekund. Zabieg wykonano bez użycia skopii RTG. Po zabiegu utrzymywał się rytm zatokowy miarowy 70/min, a ciśnienie wynosiło 100/60mmHg. Odstawiono leki antyarytmiczne. W czasie 24-godzinnego monitorowania na OIOKu pacjentki nie obserwowano arytmii komorowej. W kontrolnym monitorowaniu EKG metodą Holtera wykonanym miesiąc i 2 miesiące po zabiegu również nie stwierdzono komorowych zaburzeń rytmu serca.