Doniesienia kliniczne ostatniego miesiąca

Na łamach wrześniowego numeru New England Journal ofMedicine opublikowano wyniki badania DECREASE III oceniającego skuteczność okołooperacyjnego stosowania statyn w zmniejszaniu częstości występowania epizodów kardiologicznych w okresie pooperacyjnym. Do przedstawianej randomizowanej próby klinicznej włączono blisko500 pacjentów zakwalifikowanych do operacji naczyniowej (endarterektomii tętnicy szyjnej, operacji tętniaka aorty brzusznej, operacji pomostowania tętnic kończyn dolnych).Z badania wyłączono osoby stosujące statynę wcześniej, mające przeciwwskazania do leczenia tymi lekami oraz z niestabilną chorobą wieńcową. Pacjentów randomizowano do leczenia 80 mg fluwastatyny na dobę lub do stosowania placebo. Dodatkowo, w przypadku jeśli uczestnicy badania nie przyjmowali wcześniej beta-adrenolityku, otrzymywali 2,5 mg bisoprololu na dobę. Leczenie rozpoczynano około miesiąc przed planowaną operacją oraz kontynuowano przez co najmniej 30 dni po zabiegu. N Engl J Med 2009; 361:980-989 Wszczepienie kardiowertera-defibrylatora bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego nie zmniejsza śmiertelności całkowitej – wyniki badania IRIS Wytyczne zalecają rozważenie wszczepienia kardiowertera-defibrylatora (ICD) w prewencji pierwotnej po ponownej ocenie echokardiograficznej w 40 dni po zawale mięśnia sercowego. Wieloośrodkowe randomizowane badanie IRIS, którego wyniki ukazały się w październikowym numerze New England Journal of Medicine, miało na celu udowodnienie, że takie postępowanie należy wdrożyć wcześniej – w pierwszych dniach lub tygodniach po ostrym zespole wieńcowym. Pytanie badaczy było proste: „Czy osoby, którym wszczepi się ICD bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego, będą żyły dłużej? N Engl J Med 2009; 361:1427-1436 Omdlenia podczas prowadzenia samochodu – jak często występują i z jakiej przyczyny? W październikowym numerze Circulation ukazał się ciekawy artykuł na temat przyczyn oraz częstości występowania omdleń podczas prowadzenia samochodu. Autorzy z kliniki Mayo, spośród blisko 4000 pacjentów przyjętych z powodu powyższego zdarzenia, wyselekcjonowali grupę 381 osób(9,8%), u których do utraty przytomności doszło podczas jazdy samochodem. Brano pod uwagę pacjentów niewymagających resuscytacji krążeniowo-oddechowej, u których ostatecznie nie postawiono rozpoznania udaru mózgu lub TIA, a świadomość powróciła samoistnie po krótkiej chwili. Osoby, u których doszło do omdlenia podczas prowadzenia, to częściej młodsi mężczyźni, częściej z wywiadem chorób układu sercowo-naczyniowego lub udaru mózgu niż pozostałe osoby. Najczęstszą diagnozą postawioną po przeprowadzeniu diagnostyki w grupie badanej były krótkotrwałe utraty przytomności z przyczyn neurogennych(37,3%) oraz bradyarytmie, tachyarytmie komorowe oraz nadkomorowe (11,8%). U około ¼ pacjentów z tej grupy nie udało się ustalić przyczyny zaburzeń świadomości. Circulation 2009; 120:928-934 Częstość oraz znaczenie wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego u osób z ostrymi zespołami wieńcowymi W październikowym numerze Journal of American College of Cardiology opublikowano ciekawą analizę danych z badania ACUITY, dotyczącą częstości i znaczenia wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych. Do wspomnianego wieloośrodkowego randomizowanego badania włączono 13 819 pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi średniego i wysokiego ryzyka, następnie grupę badaną randomizowano do leczenia: 1) heparyną oraz inhibitorami GP IIb/IIIa,2) biwalirudyną oraz inhibitorami GP IIb/IIIa lub 3) wyłącznie biwalirudyną. Wszystkim pacjentom wykonano koronarografię, a następnie decydowano o konieczności wykonania PCI, CABG lub włączenia leczenia zachowawczego. J Am Coll Cardiol 2009; 54:1293-1302 Rutynowa koronarografia i rewaskularyzacja przed dużą operacją naczyniową poprawiają rokowanie Na łamach Journal of American College of Cardiology ukazał się artykuł potwierdzający przewagę rutynowego wykonywania koronarografii z następową ewentualną rewaskularyzacją u osób zakwalifikowanych do operacji naczyniowej. Do randomizowanej prospektywnej analizy włączono208 pacjentów zakwalifikowanych do operacji naczyniowej(tętniaka aorty brzusznej, zwężenia w obrębie aorty brzusznej lub tętnicy biodrowej), o podwyższonym (średnim lub wysokim) ryzyku zdarzeń sercowo-naczyniowych (revised cardiac index >2; pacjenci otrzymują po jednym punkcie za każdy z poniższych: planowana operacja wysokiego ryzyka, rozpoznana wcześniej choroba niedokrwienna serca, wywiad niewydolności serca, wywiad epizodów mózgowo-naczyniowych, insulinoterapia, stężenie kreatyninyw surowicy >2 mg/dl). J Am Coll Cardiol 2009; 54:989-996 Wszczepianie oraz wymiana urządzeń stymulujących bezpieczna podczas przyjmowania doustnych antykoagulantów W American Heart Journal opublikowano ciekawą z punktu widzenia codziennej praktyki pracę dotyczącą bezpieczeństwa wymiany oraz wszczepień de novo urządzeń stymulujących serce podczas doustnej antykoagulacji. Celem analizy było sprawdzenie, czy utrzymanie leczenia warfaryną u pacjentów wysokiego ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych jest związane ze zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych. W celu przeprowadzenia badania wyselekcjonowano 3 grupy osób. Do pierwszej grupy włączono 117 pacjentów wysokiego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych(migotanie przedsionków oraz ≥2 punktów w skali CHADS2, mechaniczna zastawka serca, przebyty w ostatnich 6 miesiącach epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej(ŻChZZ) lub incydent neurologiczny w wywiadzie), u których utrzymano podawanie doustnego antykoagulantu w okresie okołozabiegowym. Am Heart J 2009; 158:252-256 Podanie dronedaronu osobom z przetrwałym lub napadowym migotaniem przedsionków zmniejsza ryzyko udaru mózgu– analiza badania ATHENA W jednym z ostatnich numerów Circulation ukazała się analiza danych pochodzących z badania ATHENA, do którego włączono 4628 pacjentów podwyższonego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (wiek ≥75 lat lub wiek ≥70 lat i dodatkowo≥1 z poniższych: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, udar mózgu lub TIA w wywiadzie, istotne powiększenie lewego przedsionka lub frakcja wyrzutowa lewej komory<40%) z przetrwałym lub napadowym migotaniem przedsionków. Pacjentów randomizowano do przyjmowania400mg dronedaronu 2 × na dobę lub placebo. Circulation 2009; 120:1174-1180 Czy zmniejsza się częstość występowania wczesnych skrzeplin w lewej komorze u osób we wczesnej fazie zawału mięśnia sercowego ściany przedniej leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową? W American Heart Journal ukazała się interesująca retrospektywna analiza przedstawiająca częstość występowania wczesnych skrzeplin w lewej komorze u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego ściany przedniej leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową w porównaniu do osób leczonych trombolitycznie oraz zachowawczo. Do analizy włączono blisko 650 pacjentów ze świeżym zawałem ściany przedniej z uniesieniem odcinka ST. Blisko300 osób z tej grupy leczono za pomocą pierwotnej angioplastyki wieńcowej, około 130 osób otrzymało leczenie trombolityczne, a ponad 210 pacjentów, z uwagi na długi czas od początku objawów lub przeciwwskazania do innego podstępowania, leczonych było zachowawczo. Am Heart J 2009; 157:1074-1080