Miejsce eptifibatidu w farmakoterapii pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi

Od czasu opracowania standardów postępowania z pacjentami z ostrymi zespołami wieńcowymi z uniesieniemi bez uniesienia odcinka ST opublikowano wyniki kilkuistotnych badań klinicznych, które dostarczają nowych praktycznych danych dotyczących stosowania inhibitorów receptora GP IIb/IIIa w codziennej praktyce klinicznej. Poniższy artykuł podsumowuje wyniki najnowszych doniesień dotyczących skuteczności klinicznej eptifibatidu.

Inhibitory receptora GP IIb/IIIaw standardach leczenia ostrych zespołów wieńcowych

W świetle aktualnych standardów postępowaniaterapeutycznego w grupie pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi bez uniesienia odcinka ST inhibitory receptora GP IIb/IIIa powinny być stosowane przede wszystkim wśród chorych umiarkowanego i wysokiego ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych. Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2007 roku terapia inhibitorami receptora GP IIb/IIIa jest w szczególności uzasadniona w populacji pacjentów z podwyższonymi stężeniami markerów martwicy miokardium, dynamicznymi zmianami odcinka ST-T i współistniejącymi zaawansowanymi zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. W powyższych grupach zalecane jest stosowanie drobnocząsteczkowych inhibitorów receptora GP IIb/IIIa (tirofibanu i eptifibatidu) jako początkowego leczenia farmakologicznego, stanowiącego uzupełnienie podwójnej terapii przeciwpłytkowej opartej na stosowaniu kwasu acetylosalicylowego i dawki nasycającej klopidogrelu (tzw. upstream therapy, IIa/A). U chorych otrzymujących drobnocząsteczkowe inhibitory receptora GP IIb/IIIa, którzy na podstawie koronarografii zostali zakwalifikowani do zabiegu przezskórnej rewaskularyzacji, należy w okresie okołozabiegowym kontynuować terapię z zastosowaniem tej samej substancji czynnej(IIa/B). U chorych wysokiego ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych, nieleczonych uprzednio zapomocą inhibitorów receptora GP IIb/IIIa, lekiem z wyboru w przypadku konieczności zastosowania dodatkowego leczenia przeciwpłytkowego bezpośrednio przed zabiegiem przezskórnej angioplastyki, powinien być abciksimab(tzw. downstream therapy, I/A). Jak podkreślają autorzy wytycznych, stosowanie w powyższym wskazaniu preparatów drobnocząsteczkowych, tj. eptifibatidulub tirofibanu, jest również dopuszczalne, jednak skuteczność tej strategii leczenia jest gorzej udokumentowana (IIa/B).