Streszczenie
Ocena funkcji rozkurczowej LV powinna stanowić integralną część każdego badania echokardiograficznego, będąc w szczególności jednym z priorytetów w diagnostyce chorych z dusznością czy objawami niewydolności serca. Ważnym elementem obecnego konsensusu jest propozycja podziału dysfunkcji rozkurczowej powstała w oparciu o aktualny stan wiedzy diastologicznej, ujednolicająca i uzupełniająca poprzednie ustalenia w tym zakresie.
Ocena zaburzeń relaksacji
Zaburzenia relaksacji są najwcześniejszą manifestacją dysfunkcji rozkurczowej LV. Pojawiają się na samym początku zajęcia mięśnia serca przez proces patologiczny, kiedy choroba nie daje jeszcze objawów klinicznych. Wskaźnikami echokardiograficznymi rekomendowanymi do oceny relaksacji LV w codziennej praktyce klinicznej, są wczesnorozkurczowa prędkość pierścienia mitralnego (e”) i – w szczególności u chorych z obniżoną frakcją wyrzutową LV (LVEF) i powiększoną LV – prędkość propagacji fali wczesnego napływu mitralnego (Vp).* Charakteryzują się one dobrą powtarzalnością pomiarów, względnie mniejszą zależnością od zakłócającego wpływu zmian obciążenia wstępnego oraz pozytywną weryfikacją w odniesieniu do bezpośrednich inwazyjnych pomiarów szybkości relaksacji.
Na zaburzenia relaksacji LV wskazują wartości e’sept <8 cm/s (przegrodowa część pierścienia mitralnego) lub e’lat <8,5 cm/s (boczna część pierścienia mitralnego) oraz Vp <50 cm/s.
Dodaj do ulubionych